بررسی پارامترهای ژنتیکی وزن زنده هفتگی در بلدرچین ژاپنی

به منظور تخمین پارامترهای ژنتیکی وزن زنده بلدرچین وحشی( وحشی اسپانیایی) با پرورش جوجه بلدرچین هایی که از آمیزش های کنترل شده در ‮‭11‬دوره جوجه کشی تولید شده بودند، اقدام شد. در طول دوره پرورش، توزین جوجه ها در زمان های جوجه درآوری، هر هفته یکبار تا سن ‮‭35‬ روزگی و قبل از کشتار صورت گرفت. توزین لاشه تعدادی از جوجه ها مربوط به 7 دوره نیز پس از کشتار، ثبت شد. از مجموع پرورش ‮‭1500‬ جوجه بلدرچین، تعداد ‮‭1054‬ قطعه از جوجه ها وتعداد ‮‭814‬ لاشه کشتاری دارای اطلاعات کامل شجره ای لازم برای آنالیز آماری بودند. تاثیر عوامل ثابت دوره جوجه کشی و جنس حیوان بر صفات فوق ارزیابی شد، دوره جوجه کشی بر وزن زنده هفتگی بلدرچین ها معنی دار(‮‭0/01‬‭P<) ‬و جنس حیوان نیز جز بر وزن زمان جوجه کشی بر وزن زنده حیوان در تمامی مقاطع هفتگی معنی دار بود(‮‭0/01‬‭P<). ‬با استفاده از معادلات مختلط نسبت به برآورد اثرات ثابت و محاسبه توارث پذیری و همبستگی های ژنتیکی، محیطی و فنوتیپی صفات فوق اقدام شد. نتایج نشان داد با افزایش سن حیوانات، مقادیر واریانس های ژنتیکی روند افزایشی داشته و در مقاطع سنی پایان یک، دو وسه هفتگی توارث پذیری وزن زنده آنها بترتیب ‮‭4 0/08‬/،‮‭0/39 /08 0‬ و ‮‭0/47 0/08‬ و درپایان سن 5 هفتگی، قبل از کشتار و وزن لاشه توارث پذیری ها ‮‭0/50 0/09‬ ، ‮‭0/47 0/1‬ و ‮‭0/52 0/09‬ بود. مقادیر بالای توارث پذیری صفات تحت مطالعه بیانگر آن است که می توان در هر سنی نسبت به انتخاب برای افزایش وزن زنده این گروه از بلدرچین ها اقدام کرد. همبستگی های ژنتیکی مثبت بین وزن زنده در پایان دوره پرورش و وزن لاشه، یعنی وزن های زنده پنج هفتگی و قبل از کشتار با وزن لاشه برابر ‮‭0/89 0/3‬ و ‮‭0/89 0/2‬ حاکی از آن است که انتخاب حیوان براساس وزن پایان دوره پرورش می تواند پاسخ مثبتی برای وزن لاشه نیز داشته باشد. واژه های کلیدی: بلدرچین ژاپنی، پارامترهای ژنتیکی، وزن زنده هفتگی، وزن لاشه