بررسی نقش پوشش گیاهی در کاهش دبی اوج حوره آبخیز پل رود استان گیلان

به منظور بررسی تاثیر پوشش گیاهی بر روی سیلاب در شرق استان گیلان حوضه آبخیز پلرود، سه زیر حوضه کوچک جنگلی، مرتعی و زراعی در منطقه انتخاب شد، با بررسی پارامترهای فیزیولوژی هر یک از واحدهای انتخاب شده واندازه گیری بارندگی و دبی ناشی از بارشهای قابل قبول و محاسبه شدت بارندگی، رابطه رگرسیونی بدست آمده بین شدت بارندگی و دبی ویژه مقدار ضریب همبستگی برای حوضه جنگلی ‮‭0/85‬ و مرتعی ‮‭0/89‬ برای حوضه زراعی ‮‭0/88‬ محاسبه شد. در حوضه جنگلی با توجه به وجود‮‭70‬ درصد پوشش گیاهی که تاثیر به سزایی در کاهش بده اوج در عرصه دارد، بیشترین عامل موثر در افزایش دبی شیب در منطقه جنگلی می باشد. میزان رواناب حاصل از بارندگی در واحد جنگلی ‮‭45/2‬ درصد است. درحوضه مرتعی از پارامتر های فیزیوگرافی موثر در بروز سیل: مساحت حوضه، شکل حوضه، طول آبراهه اصلی و فرعی و جهت جغرافیایی میباشد. لذا نظر به تاثیر این پارامتر ها در افزایش دبی ناشی از بارش های کوتاه مدت، وجود پوشش گیاهی مرتعی تاثیر چندانی در کاهش دبی در این عرصه نداشته و در زمان بارندگی حالت سیلابی مشاهده می گردد. رواناب حاصل از بارندگی در منطقه مرتعی ‮‭66/5‬ درصد بدست آمد. در حوضه زراعی از پارامتر هایی که در افزایش رواناب موثر است. شیب حوضه، زمان تمرکز، شکل حوضه بخصوص عدم وجود پوشش گیاهی در اکثر مواقع سال میتوان عنوان کرد. البته بدلیل دخالت و عدم مدیریت صحیح در عرصه (تبدیل کاربری، شخم غلط، احداث جاده و...) رواناب حاصل از بارندگی های کوتاه مدت و شدید همراه با رسوب و تخریب بوده بطوریکه رواناب حاصل از بارندگی در منطقه زراعی ‮‭70‬ درصد است. کلید واژه ها : پوشش گیاهی ، دبی اوج ، دبی ویژه ،رواناب ، پارامتر های فیزیولوژی