پایش و بررسی تغییرات کمی و کیفی پوشش گیاهی در ایستگاه پخش سیلاب استان فارس

یافتن راه کاری برای تغذیه آبخوان، تثبیت شن های روان، تولید علوفه (و چوب) و کاهش زیان های سیل، انگیزه آبادگری دشت گربایگان با گسترش سیلاب در سال،‮‭1361‬ گردید. به منظور ارزیابی اثر گسترش سیلاب بر تغییرات پوشش گیاهی جنگلی و مرتعی، بخشی از این دشت در سال های ‮‭1383‬ تا ،‮‭1386‬ بررسی شد. مراتع ایستگاه، با کاربرد ترانسکت و پلات یک مترمربعی به شیوه ی تصادفی- منظم و با استفاده از روش های قطع و توزین، 4 عامله و ترازوی گرایش ارزیابی گردید. قطر و ارتفاع ‮‭240‬ درخت اکالیپتوس کاشته شده نیز با کاربرد شیب سنج، متر و خطکش دو بازو اندازه گیری شد. نتایج بیانگر تاثیر مثبت گسترش سیلاب بر شاخص های پوشش گیاهی است. مشاهده فزونی تولید، تراکم و درصد پوشش گیاهان مرتعی و رشد بیشتر قطر و ارتفاع درختان، در عرصه آب گیری شده نسبت به شاهد، از نشانه های این تاثیر است. از آنجا که آب یکی از عوامل اصلی محدود کننده رشد و نمو گیاه در مناطق خشک ونیمه خشک است، لزوم به کارگیری روش های ساده، کم هزینه و سازگار با طبیعت برای کاهش اثرات این عامل، اجتناب ناپذیر است .نتایج این بررسی حکایت از آن دارد که از شیوه گسترش سیلاب می توان برای آبادسازی جنگل ها و مراتع این گونه مناطق استفاده کرد. کلید واژه ها: پخش (گسترش) سیلاب، پایش، پوشش گیاهی، گربایگان، فسا، فارس