ارزیابی مقدماتی ژنوتیپ های گلرنگ از نظر عملکرد دانه و روغن و برخی صفات زراعی در شرایط دیم معتدل سرد

گزینش ژنوتیپ های مطلوب یکی از متداول ترین روشهای اصلاحی بوده که منجر به معرفی ارقام جدید شده است. گلرنگ گیاهی بومی ایران و سازگار با مناطق مختلف دیم کشور است. در این بررسی تعداد ‮‭49‬ ژنوتیپ گزینش شده از سال قبل در کشت پاییزه در قالب طرح لاتیس ساده 7*7 با دو تکرار و در مزرعه تحقیقاتی معاونت موسسه تحقیقات کشاورزی دیم اجرا گردید. هر کرت شامل سه ردیف به طول 4 متر با فاصله ردیف های ‮‭30‬ سانتیمتر بود. در طول دوران رشد ونمو علاوه بر مراقبتهای معمول زراعی نظیر وجین علفهای هرز و مبارزه با آفات از برخی صفات زراعی یادداشت برداری صورت گرفت. نتایج نشان داد که بین ژنوتیپ های تحت بررسی از نظر تمامی صفات تحت بررسی اختلاف معنی دار در سطح احتمال یک درصد وجود داشت. تنوع ژنتیکی مناسبی برای اکثر صفات در ژنوتیپ های تحت بررسی ملاحظه گردید. دامنه عملکرد دانه ژنوتیپ ها نیز وسیع بوده به طوری که ژنوتیپ شماره ‮‭48‬ با ‮‭2200‬ کیلوگرم در هکتار بیشترین و ژنوتیپ شماره 6 با ‮‭780‬ کیلوگرم در هکتار کمترین عملکرد دانه را دارا بودند. در نهایت تعداد ‮‭15‬ ژنوتیپ با عملکرد بالاتر از ‮‭1500‬ کیلوگرم در هکتار گزینش شدند تا در سال آینده به همراه دو رقم سینا و فرامان مورد ارزیابی قرار گیرند. واژه های کلیدی: گلرنگ، گزینش، شرایط دیم