تهیه پروتکل تولید انبوه گوجه فرنگی با استفاده از تکنیک کشت تک گره
صاحب اثر: سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
نوع محتوی: طرح پژوهشی
زبان: فارسی
استان موضوع گزارش: البرز
شهر موضوع گزارش: کرج
شناسه ملی سند علمی: R-1057181
تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
مشاهده: 435
تعداد صفحات: 151
سال انتشار: 1391
نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده طرح پژوهشی:
گوجه فرنگی دارای واریته های متعددی است که یکی از این واریته ها گوجه فرنگی گیلاسی (Lycopersicon esculentum ) می باشد و سرشار از ویتامین های مختلف همچون ویتامین C، A، K و عوامل آنتی اکسیدان همچون لیکوپن می باشد و به همین جهت از اهمیت بالای دارویی و غذایی برخوردار است. روش اصلی تکثیر این گیاه از طریق نشا کاری می باشد که وابسته به کاشت بذر جهت نشا گیری است. تامین بذر مهم ترین مشکل تولید این محصول به شمار می رود که بسیار گران می باشد. تحقیق حاضر با هدف بهینه سازی محیط کشت جهت تکثیر انبوه گوجه فرنگی گیلاسی از طریق تکنیک کشت تک گره و اندام زایی مستقیم انجام شد. یکی از روش های قابل استفاده برای رفع این مشکل استفاده از تکنیک های مختلف کشت بافت از جمله کشت تک گره می باشد. این تحقیق در چهار مرحله بر اساس مطالعه اثر تنظیم کننده های رشد BAP و Kin همراه با غلظت های مختلف NAA و IAA بر میزان اندام زایی مستقیم با استفاده از ریز نمونه تک گره انجام گرفت. ریز نمونه هایی که ریشه دار نشدند به محیطهای ریشه زایی حاوی Kin با هفت غلظت همراه با IBA با چهار غلظت انتقال یافته و نتایج حاصله ثبت شد. نتایج حاصل از مقایسات میانگین نشان داد در میان تمامی تیمارها، بیشترین طول ساقه مربوط به محیطهای حاوی " 1 میلی گرم در لیتر IAA "و بیشترین طول ریشه و بیشترین تعداد میانگره به ترتیب مربوط به محیطهای حاوی "3 میلی گرم در لیتر Kin به همراه 0/2 میلی گرم در لیتر IBA " و "4 میلی گرم در لیتر Kin به همراه 0/2 میلی گرم در لیتر IBA" بود. همچنین در مورد صفات گلخانه ای بیشترین میزان وزن میوه، تعداد میوه، تعداد خوشه گل و تعداد میانگره همگی مربوط به محیطهای حاوی "1 میلی گرم در لیتر Kin" بود. در اندام زایی مستقیم از سه نوع سایتوکینین BAP، Kin و Zea در ترکیب با دو نوع اکسین NAA و IAA و ریزنمونه (هیپوکوتیل، کوتیلدون و برگ) استفاده شد. در خصوص بررسی تاثیر تیمارهای هورمونی بر ریشه زایی ساقه های حاصل از باززایی، ساقه های بدون ریشه به محیطهای حاوی تیمارهای ریشه زایی حاوی غلظت های مختلف IAA و IBA انتقال پیدا کردند. نتایج نشان داد که سایتوکینین Kin و اکسین NAA هیچ گونه اثر مثبتی بر القای باززایی ندارند، در حالی که ترکیب سایتوکینین BAP با اکسین IAA تاثیر چشمگیری بر القای باززایی و مرحله طویل سازی ساقه ها دارند. سایتوکینین Zea نیز تاثیر مثبتی بر باززایی گذاشته است. از میان سه ریزنمونه، برگ بهترین ریزنمونه جهت القای باززایی می باشد. ساقه ها به همه ی تیمارهای ریشه زایی پاسخ مثبت دادند. گیاهچه های حاصل با موفقیت با شرایط محیطی سازگار شده و به گلخانه منتقل گردیدند. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که همسو با نتایج دیگر محققان، برای تکثیر بهینه گیاه گوجه فرنگی، اندام زایی مستقیم روشی کارآمد و با سرعت عمل بالاتر و درجه اطمینان بالا می باشد. واژه های کلیدی: گوجه فرنگی گیلاسی( Lycopersicon esculentum)، اندام زایی مستقیم، کشت تک گره، تنظیم کننده های رشد گیاهی
نویسندگان