اثرات کشت مخلوط یونجه با گیاهان علوفه ای باریک برگ در جهت دستیابی به کشاورزی پایدار
صاحب اثر: سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
نوع محتوی: طرح پژوهشی
زبان: فارسی
استان موضوع گزارش: البرز
شهر موضوع گزارش: کرج
شناسه ملی سند علمی: R-1056985
تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
مشاهده: 265
تعداد صفحات: 63
سال انتشار: 1391
نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده طرح پژوهشی:
به منظور تعیین مناسب ترین ترکیب کشت مخلوط رقم یونجه همدانی (Medicago sativa L.) با گراس های چند ساله.) از نظر عملکرد کمی و کیفی علوفه، در مقایسه با کشت خالص آنها ، ابتدا در سال 1387 با ارزیابی منابع ژنتیکی باریک برگ های علوفه چند ساله فستوکا (L. Festuca arundinacea )، علف باغ (Dactylis glomerata L.) و گونه های لولیوم (Lolium perrene L. و Lolium persicum L.) ، علف قناری (Phalaris aroudinacea L. ) و بروموس (Bromus inermis L.) موجود در بانک ژن گیاهی ملی ایران نمونه های برتر در بین گونه های باریک برگ انتخاب شد. سپس آزمایشی از سال 1388 به مدت 3 سال ( سال 1388 سال استقرار گیاه) در ایستگاه کرج ، تبریز، خوی و بروجرد در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی اجرا گردید. تیمارها شامل نسبت های مختلف بذر مخلوط شده یونجه و گیاهان همراه شامل 0-100 (یونجه خالص) و 25-75 ، 50-50 ، 75-25 و 100-0 یونجه-گیاه همراه بودند. نتایج تجزیه مرکب چهار منطقه و سه سال نشان داد بین نسبت های اختلاط، مکان ها و سال های آزمایش از نظر صفت عملکرد علوفه تر و خشک اختلافات بسیار معنی داری وجود دارد. گرچه نتایج نشان داد که بیشترین میانگین مجموع عملکرد تر بین مکان ها و سال های آزمایش متعلق به کشت خالص یونجه بوده است (88/56 تن در هکتار) اما در کل کشت های مخلوط برتری نسبت به کشت های خالص داشته اند و در بین آنها نسبت های کشت %50 یونجه-%50 علف قناری و%50 یونجه-%50 لولیوم چند ساله بیشترین عملکرد علوفه تر (به ترتیب با عملکردهای علوفه تر 87/72 و 87/67 تن در هکتار)، نسبت %25 یونجه-%75 علف قناری (25/25 تن در هکتار) بیشترین عملکرد علوفه خشک وکشت های خالص گیاهان باریک برگ علوفه ای کمترین عملکرد تر و خشک را داشتند. بین نسبتهای اختلاط در صفات کیفی درصد فیبر شوینده در محیط اسیدی، پروتیین خام، فیبر خام و هیدرات کربن محلول در آب تفاوت معنی داری در سطح احتمال %1 وجود دارد بطوریکه بهترین تیمارها از نظر صفات کیفی اندازه گیری شده شامل نسبت %50 یونجه + %50 لولیوم ایرانی با کمترین میزان فیبر شوینده در محیط اسیدی (30/53 درصد) ، نسبت کشت لولیوم ایرانی خالص با 17/01 % با بالاترین درصد هیدرات کربن محلول در آب ، نسبت %50 یونجه + %50 فستوکا با 16/87 بالاترین درصد پروتیین ، کمترین میزان خاکستر متعلق به کشت یونجه خالص با میزان 45/%6 و نسبت کشت%50 یونجه + %50 بروموس با میزان 52/%27 کمترین در صد فیبر خام بودند. واژه های کلیدی : یونجه، گراس، عملکرد کمی و کیفی ، کشت مخلوط