بررسی تاثیر مقادیر پایین تر قارچ کش توصیه شده آلتوکمبی علیه بیماری بلایت سنبله گندم با اختلاط روغن های امولسیون شونده در راستای کشاورزی پایدار

بلایت سنبله گندم در اثر ‭Gibberella zea (Schw.) Petch ‬ایجاد شده و بیماری مهم گندم در بسیاری از نقاط جهان است. این بیماری در شرایط اپیدمی موجب خسارت محصول می گردد. علاوه بر خسارت کمی، موجب خسارت کیفی نیز می شود. بعضی از سوش های قارچ عامل بیماری به علت تولید قاچ زهر ‭(Mycotoxin)‬، خطراتی را برای سلامتی می کنند. از این رو کنترل بیماری از اهمیت زیادی برخوردار است. استفاده از قارچ کش ها، روش سریع کنترل بیماری در سال های اپیدمی می باشد. ولی از آنجایی که سموم شیمیایی چه از لحاظ اقتصادی و چه از نظر خطرات زیست محیطی مشکلاتی را در پی دارند، استفاده از مقادیر پایین تر قارچکش ها، کمک بزرگی در کشاورزی پایدار خواهد بود. دراین بررسی تاثیر افزودن روغن های امولسیون شونده ولک و سیتوگیت به قارچکش توصیه شده آلتوکمبی ‭SC‬‮‭420‬، به منظور افزایش کارآیی قارچکش علیه بیماری بلایت سنبله گندم در شرایط آلودگی مصنوعی مورد ارزیابی قرار گرفت. آزمایش در شرایط گلخانه ای در ایستگاه تحقیقات زراعی قراخیل و مزرعه ای در سازمان زراعی دشت ناز مازندران طی سال های ‮‭1388‬ و ‮‭1389‬ انجام گرفت. در این آزمایش از طرح کاملا تصادفی در گلخانه و طرح بلوک های کامل تصادفی در مزرعه با ‮‭21‬ تیمار در 3 تکرار استفاده گردید. محلولپاشی قارچکش و آلودگی مصنوعی در مرحله گرده افشانی انجام گرفت. ارزیابی آزمایش با تعیین درصد سنبله های آلوده، متوسط شدت آلودگی پس از توسعه بیماری روی سنبله های شاهد و نیز مقایسه عملکرد بعد از برداشت محصول انجام گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزار ‭SAS ‬مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. نتایج بررسی نشان داد که تیمارهای آزمایشی از نظر آلودگی و عملکرد، اختلاف معنی داری در سطح %‮‭95‬ دارند. محلولپاشی با قارچکش آلتوکمبی حتی در دوزهای پایین تر با افزودن روغن های امولسیون شونده ولک و سیتوگیت، در مقایسه با شاهد موجب کاهش بیماری و افزایش عملکرد محصول گردید. واژه کلیدی: گندم، فوزاریوم سنبله، کنترل شیمیایی، رکس دو