بررسی تاثیر پوشش دهنده خوراکی و بخار اسید استیک در کاهش فساد قارچی در گیلاس رقم "سیاه مشهد"

بر اساس آمار منتشر شده در سال ‮‭1382‬ سطح زیر کشت بارور درخت گیلاس در استان خراسان ‮‭4758/5‬ هکتار و میزان تولید آن ‮‭29231/26‬ تن می باشد . از نظر زمان رسیدن تقریبا اولین محصول درختی است که همه ساله قبل از سایر محصولات به بازار عرضه میشود. این میوه بعلت کوتاه بودن دوره باردهی از نظر مسایل داشت نیز به هزینه کمتری نیاز دارد. گیلاس چون بسیار فساد پذیر است در بازار میوه تازه عمر انباری بسیار کوتاه دارد. مدت نگهداری آن در سردخانه در حدود ‮‭2-3‬ هفته است. این تحقیق با اهداف بررسی تاثیرتیمارهای بخار اسید استیک و پوشش دهنده خوراکی کیتوزان بر مانده گاری گیلاس رقم سیاه مشهد در سردخانه و تاثیر آن بر باقیمانده احتمالی حشره کش دیازینون طی دو فاز به مدت 2 سال انجام شد. در هر دو فاز گیلاس در اواخر خرداد ماه از باغ ایستگاه تحقیقات کشاورزی گلمکان برداشت شد. این محصول در دو مرحله در اوایل اردیبهشت ماه و بار دیگر در اواسط اردیبهشت ماه به مقدار 2 در هزار با حشره کش دیازینون سم پاشی شده بود. در فاز اول پس از جداسازی میوه های ناسالم، گیلاس با بخار اسید استیک تیمار بندی گردید. اسید استیک با غلظتهای متفاوت (صفر، ‮‭1/9‬ ، ‮‭2/1‬ ، ‮‭2/3‬ و ‮‭2/5‬ میکروگرم در لیتر) تبخیر شده بطوری که بخار آن به میوه برسد. پس از طی زمان های متفاوت (،‮‭20 10‬ و ‮‭30‬ دقیقه) در مخزن باز شده، میوه بیرون آورده و هوادهی شد و درفاز دوم، گیلاس با پوشش دهنده خوراکی کیتوزان تیمار شد . میزان کیتوزان ( ‮‭0/5‬ و 1 درصد هر یک در محلول اسید استیک %1 و آب و شاهد صفر ) بود. سپس در ظروف ‮‭500‬ گرمی بسته بندی گردید. میوه ها بصورت 2 لایه چیده شده و در پوشش پلی اتیلنی قرار داده شدند. ضخامت پوشش پلی اتیلن ‮‭70‬ میکرومتر بود و ‮‭100‬ عدد سوراخ در واحد سطح داشت. سپس به سردخانه با دمای 1- تا صفر درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی ‮‭90‬ درصد منتقل گردید. در زمان های پس از برداشت و پس از ،7 ،‮‭21 14‬ و ‮‭28‬ روز نگهداری میوه در سردخانه خصوصیات کمی و کیفی میوه ، خواص و در پایان زمان انبارداری صفات حسی و باقیمانده دیازینون اندازه گیری گردید . نتایج به دست آمده از آزمایش تعیین باقیمانده دیازینون، نشان می دهدکه در هیچکدام از نمونه های تحت آزمایش باقیمانده قابل اندازه گیری از دیازینون وجود نداشت و دلیل آن می تواند در وهله اول تاثیر کاهش دو روش نگهداری ذکر شده در بالا باشد و یا مدت زمان انبارداری محصول میتواند در کاهش آن دخیل بوده و یا اینکه در محل تولید، مدیریت مناسب جهت عملیات باغی و انتخاب زمان مناسب برای دو مرحله سم پاشی به خوبی انجام پذیرفته است. با توجه به نتایج بدست آمده از مطالعات دیگر محققین به نظر می رسد تیمار گیلاس با اسید استیک و کیتوزان با روشی که در تحقیقات فعلی ذکر گردیده می تواند در کاهش باقیمانده احتمالی دیازینون مفید واقع گردد. . واژه های کلیدی گیلاس، بخار اسید استیک، کیتوزان، صفات فیزیکی شیمیایی، باقیمانده سموم، دیازینون