تعیین بهترین تراکم (نسبت) و زمان رهاسازی لارو بال توری سبز عمومی بر علیه شته های کلزا در مزارع کلزای خوزستان

این پژوهش با هدف تعیین بهترین نسبت و زمان رهاسازی لارو بال توری سبز عمومی برای کنترل شته های کلزا، در سال اول در شرایط گلخانه اجرا شد. در زمان گلدهی کلزا مبادرت به رهاسازی ‮‭50‬ شته در هر گلدان حاوی کلزا شد. سپس 5 نسبت شکارگر به میزبان (نسبت های 1 به ،‮‭1 3‬ به ،‮‭1 5‬ به 7 و 1 به 9 لارو بال توری سبز عمومی به شته و شاهد بدون رهاسازی) در قالب طرح کاملا تصادفی در چهار تکرار رهاسازی شد. تغییرات جمعیت شته میزبان و شکارچی به صورت هفتگی ثبت و از فرمول ابوت برای تعیین درصد تلفات در جمعیت شته ها استفاده و پس از مقایسه میانگین ها با استفاده از آزمون دانکن دو تیمار از بهترین نسبت های شکارچی به شته انتخاب و در سال دوم در آزمایشات صحرایی مورد استفاده قرار گرفت. در سال دوم در شرایط مزرعه آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب بلوکهای کامل تصادفی با دو فاکتور نسبت لارو بال توری سبز عمومی به شته میزبان (در دو سطح) و زمان رهاسازی لارو بال توری سبز عمومی (در دو سطح) در کرت های به ابعاد ‮‭50‬ا‮‭10‬ متر در سه تکرار اجرا شد. نتایج تجزیه واریانس نتایج به دست آمده در سال اول در شرایط گلخانه (بدون قفس) نشان داد که اختلاف معنی دار بین نسبت های مختلف رهاسازی وجود نداشت اما در شرایط گلخانه ای داخل قفس آستینی اختلاف معنی دار در سطح احتمال %5 وجود داشت. در رهاسازی لارو بال توری سبز عمومی، علاوه بر اینکه کاهش جمعیت آفت میزبان صورت نگرفت بلکه افزایش جمعیت اتفاق افتاد. بنابراین ملاک گزینش انتخاب تیمار برتر درصد کمتر افزایش جمعیت آفت بود. بهترین نسبت رهاسازی در این شرایط نسبت های 1 به 3 و 1 به 5 (به ترتیب با ‮‭56/45‬ ‭c ‬و ‮‭33/60‬ ‭b ‬درصد افزایش جمعیت شته) بود. در سال دوم در شرایط مزرعه رهاسازی اول اسفند با نسبت 1 به 3 (‮‭1733‬ کیلو گرم در هکتار) و دهم اسفند با نسبت 1 به 3 (‮‭1679‬ کیلو گرم در هکتار) از عملکرد بیشتری نسبت به تراکم 1 به 5 برخوردار بود، هرچند اختلاف معنی داری از نظر آماری بین آنها مشاهده نشد. واژه های کلیدی: شته ، بال توری سبز ، کنترل بیولوژیک، نسبت رهاسازی، کلزا، خوزستان