بررسی اثر نوع و میزان افزودنی ها بر عملکرد قسمت های مختلف سیستم و کمیت و کیفیت محصول نهایی خط تبدیل ضایعات میوه و تره بار به خوراک دام
صاحب اثر: سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
نوع محتوی: طرح پژوهشی
زبان: فارسی
استان موضوع گزارش: البرز
شهر موضوع گزارش: کرج
شناسه ملی سند علمی: R-1056799
تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
مشاهده: 233
تعداد صفحات: 53
سال انتشار: 1391
نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده طرح پژوهشی:
این پژوهش به منظور مطالعه اثرات بنتونیت،زیولیت و آهک بر میزان قابلیت هضم ماده خشک و پروتیین خام ضایعات میوه و تره بار انجام شد.دو سطح(1 و 2 درصد) از هر یک از افزودنی های ذکر شده در دو مرحله قبل و بعد از آبگیری به ضایعات میوه و تره بار اضافه شد.این آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی که تیمارهای مربوط شامل بنتونیت، زیولیت و آهک 1و2 درصد قبل و بعد از آبگیری بود با مجموع 13 تیمار و 3 تکرار انجام شد.بر اساس نتایج آزمایشات، استفاده از %2 بنتونیت توانسته تاثیر معنی داری بر افزایش میزان پروتیین دیر تجزیه (47/46 در مقابل 42/30 درصد شاهد)بگذارد و بدینوسیله تجزیه پذیری پروتیین را کاهش دهد(0/05P<). آهک تاثیر منفی زیادی بعد از آبگیری بر فراسنجه های تجزیه پذیری پروتیین گذاشت به گونه ای که افزودن 1یا 2 درصد آهک سبب کاهش معنی دار میزان پروتیین دیر تجزیه (b) شد(0/05P<). در مجموع می توان گفت که اضافه کردن این افزودنی ها بعد از آبگیری بدون تاثیر یا با تاثیر منفی همراه بوده است در صورتی که نمونه هایی که قبل از آبگیری به آنها مواد افزودنی اضافه شده بود توانسته بودند تاثیر مثبتی بر تجزیه پذیری پروتیین گذاشته و این اثر خصوصا در مورد استفاده از 2 درصد بنتونیت در مقایسه با شاهد قابل توجه بود.پتانسیل تجزیه پذیری ماده خشک در تیمار بنتونیت 1 درصد قبل از آبگیری برابر با 81/83 درصد و نسبت به شاهد با مقدار 78/40 درصد گر چه مقدار بیشتری بود اما دارای اختلاف معنی داری با آن نبود(0/05P> ). پتانسیل تجزیه پذیری ماده خشک در تیمار زیولیت 1 درصد قبل از آبگیری برابر با81/30 درصد بود و با این که بیشتر از شاهد بود ولی دارای اختلاف معنی دار نبود(0/05P> ). استفاده از این افزودنی ها بعد از آبگیری کاهش چشمگیر تجزیه پذیری ماده خشک را به همراه داشته است .در مجموع فرایند آبگیری همان گونه که بر روی تجزیه پذیری پروتیین اثر منفی دارد،بر روی تجزیه پذیری ماده خشک نیز همین تاثیر را دارد وباعث کاهش پتانسیل تجزیه پذیری ماده خشک میشود که در مورد کاهش تجزیه پذیری ماده خشک این اثر منفی شدید تر است.لذا استفاده از 2 درصد بنتونیت(قبل یا بعد از آبگیری) نسبت به زیولیت و آهک ارجحیت دارد. اما چون بر اساس نتایج حاضر استفاده از 2درصد بنتونیت بر تجزیه پذیری ماده خشک اثر مثبتیندارد، لذا در مجموع می توان استفاده از یک یا حداکثر 1/5 درصد بنتونیت در پروسه خشک کردن و قبل از عملیات آبگیری کهاز نظر مدیریتی نیز کار ساده تری است را توصیه نمود. کلمات کلیدی: ضایعات میوه و تره بار خشک شده،بنتونیت،زیولیت،آهک، قابلیت هضم، پروتیین،ماده خشک.