تعیین اهداف اصلاح نژادی گوسفند تالشی کوچ رو در استان گیلان

در این مطالعه ضرایب اقتصادی صفات مهم در گوسفند تالشی با استفاده از یک مدل زیست اقتصادی برآورد شد. از پارامترهای تولیدی، تولید مثلی، مدیریتی و اقتصادی حاصل از رکورد گیری تعداد 6 گله (در سه منطقه جغرافیایی متفاوت ) در طول دو چرخه تولیدی سالیانه استفاده گردید. با استفاده از این اطلاعات یک گله تلفیقی برای مطالعه در این بررسی شبیه سازی شد. در گله تلفیقی به ترتیب طی دوره های پرورشی ‮‭1387-86‬ و ‮‭1387-88‬ هزینه های متغیر به ترتیب ‮‭98/52‬ و ‮‭98/46‬ درصد و هزینه های ثابت به ترتیب ‮‭1/48‬ و ‮‭1/54‬ درصد از کل هزینه ها را شامل شدند. در بین هزینه های متغیر هزینه های تغذیه ای ‮‭53/69‬ و ‮‭52/96‬ درصد و هزینه های غیر تغذیه ای نیز ‮‭44/83‬ و ‮‭45/5‬ درصد از کل هزینه ها را به ترتیب به خود اختصاص دادند. منابع درآمد شامل فروش گوشت ، پشم و پنیر بودند که طی دوره های پرورشی ‮‭1387-86‬ و ‮‭88‬-،‮‭1387‬ به ترتیب ‮‭74/11‬ و ‮‭68/43‬ درصد، ‮‭1/04‬ و ‮‭1/32‬ درصد و ‮‭24/85‬ و ‮‭30/25‬ درصد را شامل شدند. صفات اقتصادی در این مطالعه،شامل تعداد بره به ازای هر زایمان، دفعات بره زایی در سال، زنده مانی بره قبل از شیرگیری، زنده مانی بره پس از شیرگیری، زنده مانی میش داشتی ، وزن از شیرگیری، وزن در سن ‮‭12‬ ماهگی، وزن میش بالغ ، درصد لاشه به وزن زنده، محصول پشم فروخته شده و میزان آبستنی بودند. برای محاسبه ضرایب اقتصادی صفات، سطح هر صفت به اندازه یک درصد افزایش داده شد، در حالی که مقادیر سایر صفات ثابت باقی ماند. تغییر سود حاصله از حالت پایه به عنوان ضریب اقتصادی مطلق هر صفت محسوب شد. برای محاسبه ضرایب اقتصادی نسبی، ضرایب اقتصادی مطلق هر صفت به ضریب اقتصادی مطلق وزن زنده از شیرگیری تقسیم شد. ضرایب اقتصادی نسبی در گله تلفیقی طی دوره های پرورشی ‮‭1387-86‬ و ‮‭1387-88‬ به ترتیب، ‮‭34/43‬ و ‮‭35/08‬ برای تعداد بره به ازای هر زایمان، ‮‭359/42‬ و ‮‭361/14‬ برای دفعات بره زایی، ‮‭40/15‬ و ‮‭43/69‬ برای زنده مانی بره قبل از شیرگیری‮‭30‬،/‮‭22‬ و ‮‭22/09‬ برای زنده مانی بره پس از شیرگیری‮‭06‬،/‮‭93‬ و ‮‭93/51‬ برای زنده مانی میش، 1 و 1 برای وزن از شیرگیری، ‮‭0/407‬ و ‮‭0/423‬ برای وزن ‮‭12‬ ماهگی، ‮‭0/149‬- و ‮‭0/149‬- برای وزن زنده میش بالغ‮‭89‬،/‮‭102‬ و ‮‭103/46‬ برای درصد لاشه به وزن زنده‮‭78‬،/1 و ‮‭2/46‬ برای محصول پشم فروخته شده و ‮‭27/83‬ و ‮‭27/16‬ برای درصد آبستنی بودند. بر اساس نتایج این پژوهش، صفات دفعات بره زایی در سال، درصد لاشه نسبت به وزن زنده و درصد زنده مانی میش داشتی به ترتیب دارای بالاترین ارزش اقتصادی برای گوسفند تالشی بودند، لذا دربین صفات مورد بررسی مهمترین صفات در تعیین اهداف اصلاح نژاد گوسفندان تالشی به شمار می روند. منفی بودن ضریب اقتصادی وزن زنده میش داشتی در همه گله های مورد مطالعه نشان می دهد با پیشرفت ژنتیکی این صفت به دلیل فراهم نبودن عوامل مدیریتی بهینه و محدودیت تغذیه ای به سود گله افزوده نخواهد شد. آزمون حساسیت ضرایب اقتصادی نسبی تمام صفات بیشترین حساسیت را به تغییرات در قیمت نهاده ها و ستاده ها، در نوسانات قیمت گوشت و پشم نشان داد. کلمات کلیدی : اهداف اصلاح نژادی، مدل زیست- اقتصادی، ضرایب اقتصادی، گوسفند