بررسی رژیم های متفاوت آب شور (زه آب)در ارقام متحمل به شوری برنج در خوزستان

این پژوهش به صورت آزمایش کرت های یکبار خرد شده و در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با دو عامل و سه تکرار به مدت یکسال(‮‭1390‬) در ایستگاه تحقیقات کشاورزی شاوور وابسته به مرکز تحقیقات کشاورزی ومنابع طبیعی خوزستان اجرا شد. رژیم آب شور (آب زهکش) شامل هر روزه و تناوبهای یک و دو روز در میان به عنوان عامل اصلی و 5 لاین برنج متحمل به شوری انتخابی از سیامین خزانه بینالمللی ارقام برنج متحمل به استرس خاک در کرتهای فرعی قرار گرفتند. نتایج نشان داد در تمامی صفات بین رژیم های زه آب تفاوت معنی داری وجود نداشت .ارقام از نظر عملکرد دانه، شاخص بر داشت،باروری خوشه، وزن هزار دانه‮‭50‬، خوشه دهی و ارتفاع بوته در سطح 1 و تعداد دانه در خوشه و تعداد پنجه در 5 معنی دار بودند اما در ماده خشک کل اختلافی از نظرآماری نداشتند. بیشترین عملکرد دانه در لاین شماره ‮‭60-3-1 4‬‭-IR ‬‮‭3-71895‬‭R)) ‬با میانگین/‮‭2333‬کیلوگرم در هکتار بدست آمد. اما در رژیم های زه آب مقدار آن در دامنه ‮‭1627/2‬ تا ‮‭2123/4‬کیلو گرم در هکتار ازI1 (هر روره) و I2 (یک روز در میان) بود. بیشترین و کمترین راند مان مصرف آب را I3 ( دو روز در میان) وI1 با مقادیر ‮‭22‬/ و ‮‭05‬/ کیلو گرم بر متر مکعب داشتند. بر اسا س نتایج حاصله استفاده از زه آب و ارقام متحمل به شوری می تواند منجر به افزایش تولید برنج در استان شود. 2- واژه های کلیدی: رژیم آبیاری، زه آب، ارقام برنج،تحمل به شوری