تایید نشانگرهای مولکولی ‭SCAR ‬پیوسته با ژن مقاومت به ریزومانیا در چغندرقند

ریزومانیا مهمترین بیماری چغندرقند در ایران و برخی از مناطق جهان است که می تواند نقش مهمی در کاهش عملکرد شکر داشته باشد. بهترین راهکار مقابله با این بیماری استفاده از ارقام مقاوم است. ردیابی ژن های مقاومت با استفاده از نشانگرهای مولکولی در برنامه های اصلاحی ضروری به نظر می رسد.در این تحقیق برای تایید ارتباط شش نشانگر مولکولی ‭SCAR‬با داده های مقاومت مزرعه ای و نیز الایزا از چندین توده اصلاحی و رقم تجارتی چغندرقند که حامل ژن مقاومت ‭Rz‬1 بودند استفاده شد. برای آزمون مولکولی، نمونه های برگی از گیاهان مورد نظر جداسازی و پس از استخراج ‭DNA‬، آزمون ‭PCR ‬با کمک آغازگرهای مرتبط با نشانگرهای مورد نظر انجام گرفت. سپس محصولات ‭PCR ‬بر روی ژل آگارز الکتروفورز شده و پس از رنگ آمیزی، نتایج مربوط به نشانگرها مشاهده و به حضور و عدم حضور نشانگر امتیازدهی شد. سپس درصد توافق نتایج نشانگرها با داده های الایزا و مقاومت مزرعه ای مربوط به تک بوته ها در توده های اصلاحی و نیز درصد حضور نشانگرها در ارقام تجارتی حساس و مقاوم محاسبه شد. نتایج نشان داد که نشانگر جفت ‭ZN‬1 به ترتیب با نسبت توافق ‮‭84‬ و ‮‭90‬درصد به ترتیب با نتایج الایزا و مقاومت مزرعه ای و نسبت حضور ‮‭92‬ درصد در ارقام تجارتی مقاوم مناسب ترین نشانگر جفت بدست آمده می باشد. همچنین نشانگر ناجفت‭ZN‬5 با نسبت توافق ‮‭96‬ و ‮‭98‬ درصد به ترتیب با نتایج الایزا و مقاومت مزرعه ای و با نسبت حضور ‮‭95‬ و‮‭100‬ درصد به ترتیب در ارقام تجارتی حساس و مقاوم نشانگر مناسب برای شناسایی آلل حساسیت ‭rz‬1 می باشد.بنابراین به نظر می رسد بتوان از این نشانگرها در غربال رگه ها و توده های اصلاحی مقاوم به ریزومانیا با منشا ژن ‭Rz‬1 بهره برداری نمود. واژه های کلیدی: چغندرقند، مقاومت، ریزومانیا، نشانگر مولکولی، ‭SCAR