بررسی ژنوتیپ های پیشرفته جو در آزمایش مقایسه عملکرد مناطق گرمسیر و نیمه گرمسیر دیم
صاحب اثر: سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
نوع محتوی: طرح پژوهشی
زبان: فارسی
استان موضوع گزارش: آذربایجان شرقی
شهر موضوع گزارش: مراغه
شناسه ملی سند علمی: R-1056454
تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
مشاهده: 166
تعداد صفحات: 47
سال انتشار: 1392
نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده طرح پژوهشی:
این بررسی در قالب 2 آزمایش RBYTA1 و RBYTA2 در ایستگاه های گنبد ، گچساران و مغان (هر آزمایش با 20 لاین جو) انتخابی از آزمایش مقایسه عملکرد مقدماتی سال قبل(1389-90) در سال زراعی 1390-91 اجرا گردید. دامنه عملکرد دانه ژنوتیپ ها در آزمایش اول از ،4145 3259 و 2466کیلوگرم در هکتار برای ژنوتیپ های شماره ،19 6 و 10 به ترتیب در ایستگاه های گنبد، گچساران و مغان تا 4658 کیلوگرم در هکتار برای ژنوتیپ شماره 3 در ایستگاه گنبد، 5132 کیلوگرم در هکتار برای ژنوتیپ 13 درایستگاه گچساران و 3964 کیلوگرم در هکتار برای ژنوتیپ شماره 4 در ایستگاه مغان متغیربود. دامنه عملکرد دانه برای آزمایش دوم از ،3898 2632 و 2501کیلوگرم در هکتار برای ژنوتیپ های شماره ،15 16 و 8 به ترتیب در ایستگاه های گنبد، گچساران و مغان تا 4529 کیلوگرم در هکتار برای ژنوتیپ شماره 20 در ایستگاه گنبد، 5109 کیلوگرم در هکتار برای ژنوتیپ 7 درایستگاه گچساران و 4007 کیلوگرم در هکتار برای ژنوتیپ شماره 14 در ایستگاه مغان در نوسان بود. نتایج تجزیه واریانس عملکرد دانه آزمایش های اول در گنبد و مغان در سطح احتمال %1 معنی دار ولی در ایستگاه گچساران غیرمعنی دار بوده ودر مقایسه میانگین تیمارها، طبق آزمون کمترین اختلاف معنی دار ((LSD گرچه برخی از تیمارها عملکردی بهتر از شاهد داشتند اما با تیمار شاهد در گروه مشابه (C) قرار گرفتند و تیمار شماره 6 در ایستگاه گنبد و تیمار شماره 10 در ایستگاه مغان در گروه(E) قرار گرفتند. تجزیه واریانس تیمارها در آزمایش دوم نشان داد که اختلافات مشاهده شده بین لاین های جو از نظر عملکرد دانه در سطح احتمال کمتر از %1 در تمام ایستگاه ها معنی دار است. مقایسه میانگین عملکرد دانه به روش ((LSD درسطوح احتمال %5 و %1 نشان داد که اختلاف عملکرد دانه ژنوتیپ های برتر در مقایسه با شاهد به غیر از ایستگاه مغان درسایر ایستگاه ها تفاوت معنی داری با شاهد نداشته و تمامی ژنوتیپ های برتر در گروه شاهد (C) قرار گرفتند. مقایسه میانگین عملکرد دانه در آزمایش دوم در مغان نشان داد که ژنوتیپ شماره 14 با 4007 کیلوگرم در هکتار به تنهایی در گروه B و در سطحی بالاتر از شاهد قرار گرفت، مابقی ژنوتیپ ها در گروه شاهد و یا پایین تر از آن قرار گرفتند. در نهایت لاین هایی که علاوه بر عملکرد دانه، نسبت به شاهد از نظر سایر صفات زراعی و بیماری ها برتر بودند، انتخاب و برای سال آتی(آزمایش یکنواخت سراسری) و بررسی های تکمیلی نگهداری شدند. واژه های کلیدی: جو، خصوصیات زراعی، کمترین اختلاف معنی دار، عملکرد دانه.