ارزیابی ژنوتیپ های مختلف سیر کشور در شرایط آب و هوایی مازندران

به منظور انتخاب رقم مناسب سیر با عملکرد بالا به همراه تحمل به زنگ سیر، ژنوتیپ های مناطق مختلف کشورشامل، سیر صورتی مازندران، صورتی خراسان، سفید همدان، سیرخوزستان ، سیر صورتی زنجان وسیر اراک (تفرش) در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در ایستگاه تحقیقات زراعی قراخیل از پاییز ،‮‭1390‬ مورد ارزیابی قرار گرفتند. هر کرت شامل 4 خط 5 متری و فواصل ردیف ‮‭25‬ سانتی متر و فاصله سیرچه روی ردیف ‮‭10‬ سانتی متر در نظر گرفته شد. صفات مورد اندازه گیری شامل، ارتفاع بوته، تعداد برگ، تاریخ برداشت، رنگ سیر، وزن بوته سیر، قطر سیر، وزن سیرچه، تعداد سیرچه در بوته، تعداد لایه های پوست سیر ثبت و توزین گردید. در سال اول آزمایش شدت آلودگی به بیماری زنگ سیر به دلیل شرایط خاص آب و هوایی، رطوبت نسبی پایین و خشکی هوا در فروردین و اردیبهشت بسیار ناچیز بوده است. در سال زراعی ‮‭1391-92‬ بیماری زنگ سیر در مازندران به علت وجود رطوبت زیاد به صورت اپیدمی درآمده که سبب افزایش درصد و شدت آلودگی و کاهش عملکرد سیر گردید. نتایج نشان داد که حداکثر عملکرد ‮‭8/650‬ تن در هکتار مربوط به سیر صورتی مازندران بود و برتری این تیمار در مقایسه با سایر ژنوتیپ ها در سطح %1 معنی دار بود و سیر همدان کمترین شدت بیماری زنگ سیر را در مازندران داشته است. ضریب همبستگی بین صفات مورد بررسی نشان داد که وزن سیرچه با وزن غده، عملکرد و ارتفاع بوته همبستگی مثبت و معنی داری دارد. واژه های کلیدی: سیر، عملکرد، زنگ سیر، ژنوتیپ