بررسی تغییرات کیفی دو رقم پیاز منطقه اصفهان در طی مراحل انبارداری

در این پروژه دو رقم عمده پیازشامل درچه و سوییت اسپا نیش که دراصفهان کشت می شوند از مزرعه ای با شرایط و مدیریت یکسان در سه اندازه کوچک، متوسط و بزرگ برداشت شدند و طی 5 ماه انبارداری در شرایط سردخانه (دمای ‮‭2 2‬ ‭c ‬و رطوبت نسبی ‮‭70 5‬ درصد در محیطی تاریک) و انبار سنتی ( اتاقکی در کنار مزرعه و با شرایط دما ، رطوبت نسبی و نور متغیر محیط ‮‭5 15‬ ‭ c ‬و ‮‭40 10‬ درصد رطوبت نسبی) عوامل رطوبت، مواد جامد انحلال پذیر، سفتی بافت، افت وزنی، درصد جوانه زنی وتندی آنها در قالب طرح آماری کاملا تصادفی و سه تکرار بررسی شد. بالا ترین درصد رطوبت برابر با‮‭94/6‬ و ‮‭93/5‬ به ترتیب پس از 4 ماه و 5 ماه در سردخانه در رقم سوییت درشت مشاهده شد. بیشترین درصد مواد جامد انحلال پذیر در رقم درچه ریز و متوسط به ترتیب پس از4 و5 ماه نگهداری در انبار سنتی بود. پس از 5 ماه در انبار سنتی ،کمترین سفتی بافت در رقم درچه ریز و بیشترین سفتی در ارقام سوییت و درچه متوسط و درشت مشاهده شد. در سردخانه رقم سوییت متوسط و درشت بیشترینسفتی رادر5 ماه نگهداری داشتند. افت وزنی بیش از%‮‭10‬ پس از 3 ماه نگهداری در انبار سنتی و سردخانه در پیاز رقم درچه ریز مشاهده شد. پس از3 ماه، افت وزنی بیش از %‮‭10‬ نیز در رقم سوییت ریز در انبار سنتی و در سرد خانه در اندازه های ریز و متوسط در همین مدت مشاهده شد. پس از 2 ماه نگهداری در انبار سنتی رقم سوییت در اندازه های مختلف با متوسط ‮‭17/4‬ درصد و رقم درچه ریز و درشت با متوسط %‮‭19‬ جوانه زنی قابلیت انبارداری بهتری داشتند. در سردخانه پس از 3 ماه نگهداری رقم سوییت متوسط با %0 جوانه زنی و درچه ریز پس از 2 ماه نگهداری با 8 % جوانه زنی بهترین قابلیت انبارداری را داشتند. در پایان 5 ماه نگهداری پیاز، بیشترین مقدار تندی در پیازهای ریز و متوسط در سردخانه مشاهده شد. رقم درچه و سوییت در انبار سنتی به ترتیب بیشترین و کمترین تندی را داشتند. پس از 5 ماه بیشترین مقدار تندی در رقم درچه ریز در انبار سنتی با مقدار ‮‭7/76‬ میکرو مول درگرم پیاز تازه پیرووات مشاهده شد. کلمات کلیدی : پیاز، رقم، ویژگی های کیفی، جوانه زنی، انبارداری