بررسی استفاده از گیاهان پوششی چند ساله در مدیریت علف های هرز باغات بمنظور کاهش مصرف سموم

استفاده از گیاهان پوششی چند ساله، جهت کاهش مشگل علفهای هرز، روشی سازگار با محیط زیست و بدون استفاده از علفکش ها است. تاثیرگیاهان پوششی چند ساله در مقایسه با گیاهان پوششی یکساله برکنترل و ساختار جمعیت علفهای هرز بین ردیف درختان میوه در این آزمایش بررسی گردید. چهار گیاهان پوششی چند ساله ‭(Bromus inermis‬، ‭Festuca ovina‬، ‭F. arundinacea‬، ‭Lolium perene) ‬بدون و همراه واکاری، چاودار یکساله و شاهد بدون کنترل علف هرز تیمارهای این آزمایش بودند. تیمارها به مدت دو سال در بین ردیفهای درختان سیب و زردآلو در استان های تهران و اصفهان اجرا شدند. گیاهان پوششی چند ساله همچون چاودار یکساله تراکم، وزن خشک و جمعیت علف های هرز را تحت تاثیر قرار دادند. در استان اصفهان تیمار بروموس اینرمیس و در تهران تیمارهای بروموس اینرمیس و فستوکا اوینا در بین گیاهان پوششی، از نظر کاهش جمعیت و وزن خشک علف های هرز ، از سایر تیمارهای گیاهان چند ساله برتر بودند. نتایج آزمایش تاثیر تیمارهای گیاهان پوششی چند ساله بر ساختار جمعیت علفهای هرز را نشان داد. ترکیب جمعیت در بروموس و فستوکا اروندیناسه با شاهد تفاوت داشت. بهر حال ترکیب جمعیت لولیوم و فستوکا اوینا همانند تیمار شاهد بود. لغات کلیدی: علفهای هرز، درختان میوه، گیاهان پوششی دایمی