واکنش خواص فیزیکی خاک، عملکرد و اجزای عملکرد نسبت به روش و تعداد دفعات پادلینگ در برنج

یکی از مراحل مهم درکشت نشایی برنج، عملیات پادلینگ (گلخرابی) در اراضی شالیزاری است که به منظور تسهیل در امر نشاکاری، تسطیح زمین، کنترل علف های هرز و کاهش نفوذ عمقی آب صورت می گیرد. این عمل با استفاده از ماشین ها و روش های مختلفی انجام می شود. دراین میان توسعه ماشین های مناسب پادلینگ به منظور بهبود شرایط فیزیکی خاک شالیزار و ارتقا عملکرد برنج در واحد سطح از اهمیت زیادی برخوردار می باشد. این تحقیق در قالب اسپلیت بلوک با دو عامل: روش پادلینگ (درچهار سطح شامل: خاک همزن مرسوم تیلری، خاک همزن دوارتیلری، پادلر مخروطی تیلری و رتیواتور تراکتوری) و تعداد دفعات پادلینگ (درچهار سطح شامل یک، دو، سه و چهار بار پادلینگ) بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. نتایج نشان داد، اثر روش و تعداد دفعات پادلینگ برچگالی ظاهری خاک، عمق نفوذ مخروط درخاک، بازده وجین کنی و شاخص پادلینگ معنی دار بود (‮‭0/01‬‭> P). ‬همچنین اثر روش پادلینگ برتعداد خوشه درکپه و ارتفاع ساقه (‮‭0/05‬‭> P) ‬و طول خوشه، تعداد دانه در خوشه و عملکرد دانه (‮‭0/01‬‭> P) ‬معنی دار بود. تعداد دفعات پادلینگ اثر معنی داری برطول خوشه و عملکرد دانه (‮‭0/01‬‭> P) ‬و تعداد دانه در خوشه (‮‭0/05‬‭> P) ‬داشت. کمترین چگالی ظاهری خاک (‮‭3 801/0‬‭-gcm) ‬و بیشترین عمق نفوذ مخروط (‮‭31/13‬ ‭cm)‬، بازده وجین کنی و شاخص پادلینگ (به ترتیب ‮‭60/57‬ و ‮‭54/53‬ درصد) در پادلینگ با استفاده از رتیواتور تراکتوری و بیشترین چگالی ظاهری(‮‭3 872/0‬‭-gcm) ‬و کمترین بازده وجین کنی و شاخص پادلینگ (به ترتیب با میانگین های ‮‭51/52‬ و ‮‭44/50‬ درصد) مربوط به خاک همزن مرسوم تیلری بود. با افزایش تعداد دفعات پادلینگ از یک به چهار بار، چگالی ظاهری از ‮‭0/882‬ به ‮‭3 795/0‬‭-gcm‬، عمق نفوذ مخروط از ‮‭9/04‬ به‮‭39/12‬ ‭cm‬، بازده وجین کنی از ‮‭51/78‬ به ‮‭56/54‬ درصد و شاخص پادلینگ از ‮‭45/21‬ به ‮‭51/23‬ درصد تغییر یافت. بیشترین عملکرد دانه در پادلینگ با رتیواتور تراکتوری(‮‭3429/82‬ کیلوگرم درهکتار و سپس خاک همزن دوار تیلری (‮‭3401/48‬ کیلوگرم در هکتار) بدست آمد که بطور معنی داری بیش از عملکرد دانه در پادلینگ با خاک همزن مرسوم تیلری (‮‭3346/51‬ کیلوگرم در هکتار) و پادلر مخروطی تیلری (‮‭3332/69‬ کیلوگرم در هکتار) بود. بیشترین عملکرد دانه در سه بار پادلینگ (‮‭3422/53‬ کیلوگرم در هکتار) و سپس چهار بار پادلینگ (‮‭3408/44‬ کیلوگرم درهکتار) بود که با عملکرد دانه در دو بار پادلینگ (‮‭3381/58‬ کیلوگرم درهکتار) اختلاف معنی داری نداشتند. از اطلاعات این تحقیق می توان نتیجه گرفت که شدت پادلینگ بطور قابل توجهی سبب کاهش چگالی ظاهری در خاک سطحی، افزایش شاخص پادلینگ و بازده وجین کنی شده است، ولی از نظر عملکرد دانه بین دو، سه و چهار بار پادلینگ اختلاف معنی داری وجود نداشت. بنابراین، دو بار پادلینگ با خاک همزن دوار تیلری یا رتیواتور تراکتوری را می توان به عنوان تیمار مناسب برای عملیات پادلینگ در اراضی شالیزاری دارای بافت خاک رس سیلتی در نظر گرفت. واژه های کلیدی: شالیزار، پادلینگ، خواص فیزیکی خاک، عملکرد برنج، آماده سازی شالیزار