بررسی اقتصادی کشت گونه های دارویی-تجاری در استان خراسان رضوی

با توجه به نیاز روز افزون صنایع داروسازی و یا فرآوری محصولات دارویی با منشا گیاهی لزوم توجه به کشت و افزایش سطح زیر کشت گونه های دارویی کاملا محسوس است. متاسفانه در کشور ما بیشتر گیاهان دارویی مورد استفاده از رویشگاه اصلی آنها برداشت می شوند که علاوه بر افزایش فشار و تخریب رویشگاه محصول جمع آوری شده نیز به دلایل مختلف خالص نبوده و از کیفیت مطلوبی نیز برخوردار نیست. در صورت کشت گونه های دارویی و تعیین میزان سود خالص و مواد موثره آنها، این گیاهان می توانند به عنوان کشت جایگزین گیاهان رایج در مناطق مورد نظر باشند. در رابطه با کشت گونه های دارویی بومی مهمترین ضرورت اهلی نمودن و کشت زراعی آنهاست که در صورت موفقیت و اقتصادی بودن عملکرد کمی و کیفی آنها می توانند به عنوان محصولات جدید مورد توجه و کشت و کار قرار گیرند. بررسی اقتصادی کشت گیاهان دارویی هدف اصلی این پروژه بود. در این پژوهش گونه های مهم صرفا دارویی که در استان خراسان رضوی کشت می شوند مورد بررسی قرار گرفتند. گیاهان دارویی مورد بررسی: 1- خاکشیر 2- گل گاو زبان 3-زیره سبز 4- نعنا فلفلی5- شوید 6- مرزه 7- خوردانه 8-شیرین بیان در نظر گرفته شده است که در مناطق مختلف استان خراسان رضوی کشت می شود. روش تحقیق بر اساس تحلیل فایده- هزینه و بررسی درآمد و سود و مقایسه آن با اقلام عمده زراعی در استان خراسان رضوی بود. نتایج پژوهش نشان می دهد که نسبت فایده- هزینه در تمام گیاهان دارویی مورد بررسی بالاتر از یک و لذا کشت این گیاهان اقتصادی می باشد. واژه های کلیدی: ارزیابی اقتصادی، نسبت فایده هزینه، گیاهان دارویی