بررسی اثر چند قارچ کش در کنترل بیماری سیاهک دروغی برنج

بیماری سیاهک دروغی برنج با عامل ‭Ustilaginoidea virens (Cooke) Takahashi ‬طی سال های اخیر به عنوان یکی از بیماری های برنج در برخی شالیزارهای استان گیلان شناخته شده است. تحقیق حاضر به منظور ارزیابی کنترل شیمیایی بیماری سیاهک دروغی با کاربرد قارچکش های تری سیکلازول ( پودر وتابل %‮‭75‬)، کاربندازیم+ایپرودیون (پودر وتابل‮‭52/5‬‭% Rovral-T-S‬ض)، اکسی کلرورمس (پودر وتابل %‮‭35‬)، پروپیکونازول (امولسیون ‮‭25‬‭% Tilt‬ض) و آزوکسی ستروبین+سیپروکونازول (‮‭28‬‭% Amistar Xtra‬ض ‭SC) ‬به ترتیب به نسبت های 5/،‮‭1 0‬ و 3 کیلوگرم و 1 و ‮‭0/6‬ لیتر در هکتار در مراحل رشدی ‮‭50‬ درصد شکم و آغاز ظهور خوشه روی رقم حساس خزر در مزرعه ای با سابقه آلودگی چند ساله در منطقه آبکنار در کنار تالاب انزلی به مدت دو سال اجرا شد. آنالیز داده ها نشان داد که در سال اول (‮‭1390‬) قارچکش های پروپیکونازول، اکسی کلرور مس و آمیستار اکسترا تاثیر معنی داری در کاهش تعداد پنجه های آلوده و اسپور بال در هر مترمربع و کاهش شدت بیماری داشتند. درحالیکه اثرات قارچکش های تری سیکلازول و رورال تی اس متفاوت از شاهد نبودند. در سال دوم (‮‭1391‬) علی رغم ظهور شدید بیماری،کاربرد قارچکش پروپیکونازول به ترتیب با ‮‭92‬/،‮‭80/62 83‬ و ‮‭83/01‬ درصد کاهش تعداد اسپور بال و تعداد پنجه آلوده و شدت بیماری نسبت به شاهد موثرتر از بقیه قارچکش ها بود. واژه های کلیدی: اسپوربال،پروپیکونازول، بیماری سیاهک دروغی برنج، کنترل شیمیایی