بررسی و تحلیل وضعیت بخش کشاورزی در استان های تهران و البرز با روش تحلیل راهبردی ‭(SWOT)‬

س ازم انها و موسساتی که ناگزیر از رقابت و تلاش برای بقا در محیطهای به شدت م ت لاطم ، ب ی ث ب ات و در ح ال ت غ ی ی ر و ت ح ول ان د، ب رای روی اروی ی ب ا عوامل و رخدادهای محیطی تاثیرگذار بر فعالیت های خود، با دو رویکرد و مکتب مدیریتی عمده مواجه اند: ی ک ی م ک ت ب توصیفی انطباقی که برخوردی انفعالی و اقتضایی با این تحولات دارد و دی گ ری م ک ت ب پ ی ش ت دب ی ری ک ه ب رخ وردی ف ع ال ب ا عوامل محیطی را تجویز می کند. روش تحلیل راهبردی ‭(swot) ‬به توصیه مکتب پیش تدبیری و برای شناسایی و تدوین راه ب رده ای ب ه ی ن ه ب رای س ازم ان ه ا ب ه ک ار م ی رود که طی آن ع وام ل درون ی س ازم ان (ض عف ها و قوت ها) با عوامل بیرونی (فرصت ها و تهدیدها) به گ ون ه ای ب ا ی ک دیگر مرتبط می شوند ک ه ح اصل راهبردی جامع و قابل اعتنا می تواند باشد. استانهای تهران والبرز(براساس آخرین منابع آماری مورد اشاره در این نوشتار) ، مجموعا حدود ‮‭25.1‬ درصد از اراضی کشاورزی و ‮‭1.1‬ درصد از اراضی زیر کشت زراعی و ‮‭86.2‬ درصد از مساحت باغات کشور را دارا هستند. این دو استان به جهت محدودیت های اقلیمی و گسترش بی رویه شهری، و تمرکز شدید اداری و جمعیتی درتهران وکرج ، رقابت را برای فعالیتهایی چون کشاورزی تنگ کرده است. اهمیت حفظ فضاهای زراعی و باغی علاوه بر حفظ منابع تولید کشاورزی، برای تامین فضای حیاتی شهر و استان واجد اهمیت است. ک لی د واژه ه ا: پ ی ش ت دب ی ری ، بخش کشاورزی ، عوامل موجود درونی ، عوامل موجود بیرونی.