ارزیابی ژنوتیپ های گلرنگ از نظر عملکرد دانه و روغن در شرایط دیم مناطق سرد.

خشکی یکی از عمده ترین خطرات برای تولید موفق محصولات زراعی در ایران و جهان است. گلرنگ به مقاومت در برابر خشکی و مناسب بودن برای نواحی خشک شهرت دارد. بنابراین شناسایی ارقام و هیبریدهای مناسب که متحمل به گرما و خشکی باشند، می تواند کشت این محصول را در مناطق دیم سردسیر کشور توسعه دهد. بدین منظور ‮‭27‬ ژنوتیپ گلرنگ در قالب آزمایشی به صورت بلوک کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردیدند. برای هرکرت 5 ردیف به طول 5 متر با فاصله ردیف‮‭30‬ سانتی متر در نظر گرفته شد. کاشت نیمه مهر ماه انجام گردید و در طول دوران رشد و نمو صفات زراعی یادداشت برداری شدند. بعد از برداشت نیز عملکرد دانه و وزن هزار دانه اندازه گیری گردید. تجزیه واریانس اختلاف معنی داری را بترتیب در سطوح احتمال %1 برای قطر قوزه و وزن هزاردانه نشان داد. ارقام ‮‭544006‬‭-Darab‬2، ‭PI ‬و ‮‭250611‬‭-PI ‬از بیشترین عملکرد دانه (بترتیب ،‮‭910/9 1003‬ و ‮‭902/9‬ کیلوگرم در هکتار) برخوردار بودند. هم چنین می توان شاخص های گزینش در شرایط دیم شیروان را، وزن هزار دانه و زودرسی معرفی نمود. رقم ‭Darab‬2 و دو ژنوتیپ ‮‭544006‬‭-PI ‬و ‮‭250611‬‭-PI ‬را می توان در برنامه های پایداری وارد نمود تا پس از تایید پایداری، آن رقم و ژنوتیپ ها را به توان به کشاورزان معرفی نمود. واژه های کلیدی: گلرنگ، دیم، مناطق سرد