بررسی مناسب ترین فاصله کاشت درخت بلوط (بلندمازو)

بلندمازو ‭(Quercus castaneifolia C.A.M) ‬از مهمترین گونه های صنعتی، چوبی شمال ایران و قفقاز است. بر اثر برداشت مداوم درختان قطور و نبود تجدید حیات و جنگلکاری کافی سطح آن در حال کاهش است. هدف از اجرای طرح جهت دستیابی به عملکرد مناسب جنگلکاری با گونه بلند مازو می باشد. این طرح بمدت ‮‭15‬ سال بروش آماری بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار و شش تیمار فاصله کاشت شامل (1ا1)، (1ا‮‭1/5‬)، (2ا1)، (‮‭1/5‬ا‮‭1/5‬)، (2ا‮‭1/5‬) و (2ا2) متر در سال ‮‭1376‬ در منطقه پایین بند جنگل شفارود در سطحی معادل ‮‭5000‬ متر مربع اجرا شد. در هر پلات، ‮‭100‬ اصله نهال و مجموعا ‮‭1800‬ اصله نهال غرس گردید. در پایان 5 سال اول دوره رویش، ارتفاع با شاخص مدرج و سپس قطر برابر سینه با استفاده از کولیس اندازه گیری شد و درصد زنده مانی نیز هر ساله مورد اندازه گیری قرار گرفت. اثر فاصله کاشت در 5 سال پایان طرح محرز گردیده و داده ها با استفاده از نرم افزارهای آماری مورد پردازش و تجزیه و تحلیل نهایی قرار گرفتند. نتایج حاصل از 5 سال آخر بدست آمده حاکی از وجود اختلاف معنی داری بین تیمارها از نظر میانگین و رویش قطری، ارتفاعی، حجمی و درصد زنده مانی می باشد. و در این میان فاصله کاشت 2ا2 متر با میانگین قطر (‮‭9/69‬ سانتی متر)، ارتفاع (‮‭7/26‬ متر) و با درصد زنده مانی ‮‭91/3‬ درصد و با میانگین رویش قطری و ارتفاعی سالیانه به ترتیب (‮‭0/57‬ سانتی متر) و (‮‭0/74‬ متر) مناسبترین حالت بوده است. کلمات کلیدی: بلندمازو، فاصله کاشت، زنده مانی، گیلان