تعیین خصوصیات جدایه های ایرانی ویروس زردی خفیف چغندرقند
صاحب اثر: سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
نوع محتوی: طرح پژوهشی
زبان: فارسی
استان موضوع گزارش: تهران
شهر موضوع گزارش: تهران
شناسه ملی سند علمی: R-1055933
تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
مشاهده: 276
تعداد صفحات: 33
سال انتشار: 1389
نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده طرح پژوهشی:
در این تحقیق برخی خصوصیات مولکولی و بیولوژیکی جدایه های ایرانی ویروس زردی خفیف چغندرقند (Beet mild yellowing virus-BMYV) مورد مطالعه قرار گرفت. به منظور ردیابی پولروویروس BMYV آلوده کننده چغندرقند، تعداد 33 مزرعه چغندرقند در 6 استان مهم کشت این محصول، مورد بررسی قرار گرفت. در مجموع تعداد 212 نمونه علایم دار جمع آوری گردید. برای ردیابی پولروویروس BMYV، از روش ELISA به کمک آنتی بادی چندهمسانه ای مربوط به BMYV (LOEWE-Germany) استفاده شد. البته این آنتی بادی علاوه بر BMYV با سایر پولروویروسهای چغندرقند شامل Beet chlorosis virus-BChV و Beet western yellows virus-BWYV نیز واکنش داشت. بر اساس نتایج به دست آمده، تعداد 87 (41 درصد) از نمونه ها با این آنتی بادی واکنش مثبت نشان دادند. از بین 87 نمونه که در آزمون الایزا با آنتی بادی BMYV واکنش مثبت داشتند، تعداد 33 نمونه انتخاب و آلودگی آنها به BMYV و BChV با استفاده از آغازگرهای اختصاصی بکمک روش واکنش زنجیره ای پلیمراز و تعیین توالی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل نشان داد که تعداد ،7 21 و 4 نمونه بترتیب دارای آلودگی به BMYV، BChV و BMYV/BChV بودند. این نتایج نشان می دهد که در مناطق مورد بررسی، ویروس BMYV در مقایسه با BChV دارای شیوع بیشتری می باشد. بدنبال مایه زنی نمونه های دارای آلودگی به BMYV در گیاهان Capsella bursa-pastoris، Physalis floridana و Sinapis alba، این ویروس در این گیاهان سیستمیک شده و نتایج آزمون الایزا و RT-PCR این موضوع را تایید نمود. در حالیکه مایه زنی نمونه های آلوده به فقط BChV به گیاهان Capsella bursa-pastoris و Sinapis alba، منجر به ظهور علایم زردی و سیستمیک شدن ویروس در این گیاهان نگردید ولی این ویروس در گیاهان چغندرقند IC1 و Physalis floridana سیستمیک شد. به منظور بررسی برخی خصوصیات مولکولی جدایه های ایرانی BMYV، توالی نوکلیوتیدی ژن پروتیین پوششی (ORF3) و نیز قاب خواندنی باز صفر (ORF0) شش جدایه ایرانی (شامل جدایه های IRN.BM1 تا IRN.BM6) تعیین و با دیگر توالی های موجود در بانک ژن مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج بدست آمده از درخت تبارزایی ژنی نشان داد که شش جدایه ایرانی مورد مطالعه در یک زیر شاخه مستقل قرار گرفته و دارای بیشترین درصد یکنواختی با توالیهای گزارش شده در مورد جدایه های اروپایی این ویروس از جمله جدایه های لهستان می باشند. این حالت با استفاده از هر دو روش ML و NJ در خصوص هر دو ژن مورد بررسی، مورد تایید قرار گرفت. از میان پولروویروس های آلوده کننده چغندرقند BMYV و BWYV قبلا از ایران گزارش است ولی این اولین گزارش از وقوع آلودگی با BChV در ایران است. کلمات کلیدی: چغندرقند، ویروس زردی خفیف چغندرقند، خصوصیات مولکولی، خصوصیات بیولوژیکی، تنوع