تعیین روابط ژنتیکی جمعیت گوسفند شین بش با نژادهای قزل ، هرکی، شال و زندی با استفاده از نشانگرهای mtDNA و ریزماهواره
صاحب اثر: سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
نوع محتوی: طرح پژوهشی
زبان: فارسی
استان موضوع گزارش: البرز
شهر موضوع گزارش: کرج
شناسه ملی سند علمی: R-1055922
تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
مشاهده: 285
تعداد صفحات: 87
سال انتشار: 1393
نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده طرح پژوهشی:
در این تحقیق جهت مطالعه ساختار ژنتیکی پنج جمعیت گوسفند ایران، نمونه های خون از محل پراکنش آنها جمع آوری شد. این جمعیتها شامل: قزل، هرکی، شال، زندی و شین بش بود. استخراج DNA با روش بهینه یافته Salting-Out انجام گرفت. تعداد 10 جایگاه ریزماهواره و یک ناحیه کنترلی D-Loop مربوط به DNA میتوکندریایی( mtDNA) مورد مطالعه قرار گرفت.برای تکثیر جایگاههای ریزماهواره از یک PCR چندگانه(Multiplxe) استفاده شد. آغازگرهای انتخابی نشاندار شده و با استفاده از دستگاه Genetic Analyser تعیین ژنوتیپ افراد انجام گرفت.در مجموع 129 آلل در جمعیتهای مورد مطالعه مشاهده شد، لذا متوسط تعداد آلل به ازا هر نشانگر 12/9 بود. میانگین هتروزیگوسیتی مورد انتظار در کل جمعیتها برابر با 0/713 0/019 بود که در نژاد قزل بیشترین مقدار و نژاد شال دارای کمترین مقدار می باشد. مقدار Fis در کل جمعیت گوسفندان مورد مطالعه برابر 0/038- بود که نشان دهنده غیر همخون بودن کل جمعیت ها و وجود تنوع قابل قبولی در آنها باشد. با استفاده از روش استاندارد Nei کمترین فاصله ژنتیکی مربوط به جمعیت های قزل وشین بش (0/052) بود و بیشترین فاصله ژنتیکی مربوط به جمعیتهای هرکی و زندی(0/192) می باشد. با استفاده از ماتریس فاصله ژنتیکی درخت فیلوژنی بر اساس روش UPGMA ، پنج جمعیت مورد مطالعه به دو گروه مجزا تقسیم شد که گروه اول شامل: جمعیتهای قزل، شین بش و هرکی بوده و گروه دوم شامل: جمعیتهای شال و زندی می باشد. نتایج حاصل از ناحیه کنترلی mtDNA نشان داد که میزان تنوع نوکلیوتیدی در جمعیتهای مورد مطالعه 0/015 0/0007 می باشد که بیشترین مقدار مربوط به جمعیت قزل (0/0179 0/0025) و جمعیت شین بش کمترین میزان تنوع نوکلیوتیدی(0/0131 0/0013) به خود اختصاص داد. از مجموع 124 فرد تعیین توالی شده در ناحیه کنترلی mtDNA ، تعداد 61 هاپلوتیپ در جمعیتهای مورد مطالعه مشخص شد. تنوع هاپلوتیپی در جمعیتهای مورد مطالعه 0/944 0/013 بود که جمعیت شال بیشترین تنوع هاپلوتیپی(0/966 0/018) و جمعیت زندی کمترین تنوع هاپلوتیپی(0/933 0/031) داشتند.نتایج این تحقیق نشان داد که در گوسفندان ایران هر سه نوع هاپلوگروه A، B و C با فراوانی های تقریبا مشابه وجود دارد. اگرچه فراوانی هاپلوگروه B از سایر هاپلوگروهها بیشتر بود. کلمات کلیدی: گوسفندان ایران، خصوصیات ژنتیکی، نشانگر ریزماهواره، DNA میتوکندریایی