اثر روش های مختلف فرآوری و نوع فیبر جیره غذایی بر عملکرد و قابلیت هضم پروتیین در جوجه های گوشتی

این آزمایش به منظور بررسی اثرات استفاده از روش فرآوری سرد (آسیاب کردن) و گرم (پلت کردن) جیره های غذایی حاوی انواع منابع فیبر (محلول) تفاله چغندر قند ونامحلول (پوسته برنج، کاه گندم وفیبر فرآوری شده با نام تجاری ویتاسل) بر عملکرد رشد، توسعه دستگاه گوارش و قابلیت هضم ایلیومی پروتیین جیره غذایی در جوجه های گوشتی انجام گرفت. در این آزمایش از ‮‭560‬ قطعه جوجه گوشتی سویه راس ‮‭308‬ به صورت آزمایش فاکتوریل5ا2 در قالب یک طرح کاملا تصادفی با ‮‭10‬ تیمار و 4 تکرار استفاده شد. در این تحقیق با توجه به وجود چهار منبع فیبر اضافه شده به جیره غذایی (پوسته برنج، تفاله چغندر قند،کاه گندم و فیبر فرآوری شده) و یک گروه کنترل، پنج جیره غذایی با ترکیب و غلظت مواد مغذی مشابه تنظیم شدند. هر یک از منابع فیبر مورد آزمایش با نسبت های مورد نظر 3درصد پوسته برنج، 3درصد تفاله چغندر قند، 3 درصد کاه گندم و ‮‭0/5‬درصد فیبر فرآوری شده جایگزین ماده خنثی موجود در جیره غذایی گروه کنترل شدند. سپس هریک از جیر ه ها به شکل آردی یا پلت شده در اختیار ‮‭40‬ گروه آزمایشی ‮‭14‬ تایی قرار داده شد بطوریکه هر 4 گروه به صورت تصادفی به یکی از ‮‭10‬ تیمار آزمایشی اختصاص داده شدند. صفات مربوط به عملکرد رشد در دوره های مختلف پرورش اندازه گیری و محاسبه شدند. جهت اندازه گیری قابلیت هضم ایلیومی پروتیین جیره های آزمایشی در سن ‮‭42‬ روزگی نیز از خاکستر نا محلول در اسید بعنوان نشانگر خارجی استفاده شد. نوع فرآوری اثر معنی داری بر شاخصه های عملکرد رشد جوجه ها داشت(‮‭0/05‬‭> p) ‬به طوری که در مقایسه با جوجه های تغذیه شده با شکل آردی بالاترین اضافه وزن، وزن زنده، مصرف خوراک و کمترین ضریب تبدیل غذایی مربوط به گروه های تغذیه شده با خوراک پلت بود. در بین منابع مختلف فیبر اضافه شده به جیره غذایی نیز بالاترین میزان اضافه وزن، راندمان لاشه و کمترین ضریب تبدیل غذایی مربوط به جوجه های دریافت کننده فیبرفرآوری شده بود(‮‭0/05‬‭> p).‬سایر منابع فیبری نظیر تفاله چغندرقند و کاه گندم اثر نامطلوب بر عملکرد رشد و توسعه دستگاه گوارش نداشتند. علاوه بر این، تغذیه جیره های غذایی آردی در مقایسه با پلت باعث افزایش معنی دار وزن نسبی پیش معده و سنگدان در سنین ‮‭21‬ و ‮‭42‬ روزگی شد (‮‭0/05‬‭> p). ‬در ارتباط با قابلیت هضم ایلیومی پروتیین در سن ‮‭42‬ روزگی نیز تنها روش فرآوری خوراک بر این صفت اثر داشت بطوریکه پلت کردن باعث افزایش معنی دار قابلیت هضم ایلیومی پروتیین جیره های غذایی شد(‮‭0/05‬‭> p). ‬بطور کلی براساس نتایج حاصله میتوان بیان کرد که استفاده ازجیره های غذایی فرآوری شده به روش گرم باعث بهبود قابل ملاحظه عملکرد جوجه های گوشتی در طی دوره آغازین، پایانی و کل دوره پرورش می شود علاوه بر این، استفاده از انواع فیبر نامحلول بویژه فیبرفرآوری شده و همچنین فیبر محلول درجیره غذایی جوجه های گوشتی نه تنها اثرمنفی بر عملکرد آنها ندارد بلکه در برخی موارد عملکرد، راندمان لاشه و همچنین رشدو توسعه دستگاه گوارش آنها را بهبود می دهد کلمات کلیدی:جوجه گوشتی، فرآوری خوراک، فیبر محلول، فیبر نامحلول، قابلیت هضم ایلیومی پروتیین