پروتکل تولید انبوه توت فرنگی با استفاده از تکنیک کشت بافت گیاهی

توت فرنگی با نام علمی ‭Fragaria ananassa Duch. ‬از جنس ‭Fragaria ‬و متعلق به تیره رزاسه بوده که علاوه بر ارزش اقتصادی بالا، حاوی آنتی اکسیدان نیز می باشد. تکثیر سنتی گیاه توت فرنگی از طریق بذر و استولون امکان پذیر است، اما بدلیل وجود مشکلاتی نظیر طولانی بودن زمان جوانه زنی، هزینه های بالا و مشکلات واردات بذر و نیز وابسته بودن تولید کنندگان داخلی به واردات هر ساله، استفاده ازروش کشت بافت بعنوان روشی نوین در جهت تولید انبوه گیاهان مناسب و عاری از هر گونه آلودگی در زمان بسیار کوتاه، ضرورت دارد. در این آزمایش تاثیر غلظت های (2 و‮‭5 1‬،/‮‭0 0‬،) میلی گرم بر لیتر از تنظیم کننده های رشد ‭BAP ‬و ‭ZEA‬، در ترکیب با هر یک از غلظت های (‮‭0/5‬و‮‭0/2‬،0) میلی گرم بر لیتر از ‭IBA ‬، ‭ NAA‬و ‭KIN ‬بر ریزازدیادی توت فرنگی با استفاده از کشت ریزنمونه جوانه جانبی در محیط کشت ‭MS ‬در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار مورد ارزیابی قرار گرفت. پس از گذشت 1 ماه از زمان کشت، نتایج پژوهش نشان داد که اعمال ترکیبات تیماری مختلف تاثیر معنی داری بر باززایی مستقیم توت فرنگی داشته است. به طوریکه ترکیب تیماری ‭(mg/‬‮‭0/5 1‬‭) BAP+ ( mg/‬‮‭0/15‬‭)KIN ‬منجر به ایجاد بیشترین تعداد ریزشاخه (‮‭4/33‬)، درصد ریشه زایی (‮‭100‬) و میانگین طول ساقه (‮‭2/3‬ سانتی متر) گردید. همچنین بالاترین میانگین تولید برگ (‮‭9/4‬) نیز دراین ترکیب مشاهده شد. قابل ذکر است، ریزنمونه های تکثیر شده در همان محیط کشت و بدون نیاز به انتقال به محیط های دیگردارای رشد طولی در ناحیه ساقه بودند و همچنین تولید ریشه نمودند. ‮‭90‬ درصد از گیاهچه های مقاوم سازی شده در محیط گلخانه زنده مانده و رشد مناسبی نشان دادند. واژه های کلیدی: توت فرنگی، کشت بافت، ریزازدیادی، تنظیم کننده های رشد گیاهی.