مقایسه اثر چند برنامه محدودیت خوراکی بر کنترل سندرم آسیت در جوجه های گوشتی

این پژوهش به منظور مقایسه اثر چند برنامه محدودیت خوراکی بر کنترل سندرم آسیت، عملکرد، خصوصیات لاشه و فراسنجه های خونی جوجه های گوشتی انجام شد. ‮‭480‬ قطعه جوجه گوشتی از سویه کاب در ‮‭24‬ قفس زمینی به مدت ‮‭42‬ روز پرورش یافتند. یک جیره پایه با توجه به توصیه های ‮‭1994‬‭) NRC) ‬برای دوره های آغازین (‮‭1-11‬ روزگی)، رشد (‮‭12-28‬ روزگی) و پایانی (‮‭29-42‬ روزگی) تهیه شد. پرندگان تحت تیمارهای محدودیت خوراکی روزانه 8 ساعت دسترسی به خوراک در قالب 3 تیمار آزمایشی در فاصله روزهای 7 تا ‮‭21‬ روزگی (‮‭7-21‬‭T)‬، از ‮‭21‬ تا ‮‭35‬ روزگی (‮‭21-35‬‭T) ‬و 7 تا ‮‭28‬ روزگی (‮‭7-28‬‭T) ‬تغذیه شدند، در حالی که تغذیه پرندگان تیمار شاهد به صورت آزاد بود. پرندها و خوراک مصرفی به صورت هفتگی وزن شدند و پرنده های مرده پس از بررسی مشخص شد.در انتهای آزمایش نمونه های خون از 3 پرنده در هر قفس گرفته و پس از کشتار وزن اندام های داخلی مشخص شد. ضریب تبدیل غذایی در پرندگان تیمار ‮‭7-21‬‭T ‬در مقایسه با گروه شاهد بهبود یافت (‮‭0/05‬‭> P). ‬درصد مرگ و میر کل و مرگ ناشی از آسیت در تمام تیمارهای محدودیت خوراکی ، بویژه در ‮‭7-21‬‭T ‬و ‮‭7-28‬ ‭T(‬‮‭0/05‬‭> P)‬، نسبت به گروه شاهد کمتر بود. پرندگان تحت تیمار ‮‭21-35‬‭T ‬و ‮‭7-28‬‭T ‬در مقایسه با پرندگان تیمار شاهد، به ترتیب درصد سینه و درصد چربی حفره شکمی کمتری داشتند. نسبت بطن راست به دو بطن ‭(RV/TV) ‬در هر دو تیمار ‮‭7-21‬‭T ‬و ‮‭7-28‬‭T ‬در مقایسه با تیمار شاهد به صورت معنی داری کاهش یافت. درصد مرگ و میر کل و مرگ ناشی از آسیت در تمام تیمارهای محدودیت خوراکی ، بویژه در ‮‭7-21‬‭T ‬و ‮‭7-28‬ ‭T(‬‮‭0/05‬‭> P)‬، نسبت به گروه شاهد کمتر بود. همچنین، وقوع آسیت در پرندگان تحت تیمارهای ‮‭7-21‬‭T ‬و ‮‭7-28‬‭T ‬در مقایسه با گروه شاهد به صورت معنی داری کاهش یافت. کلمات کلیدی: محدودیت غذایی، آسیت، جوجه های گوشتی