مقایسه اثر سلنیم آلی و معدنی بر عملکرد جوجه های گوشتی

سلنیم یکی از مواد معدنی ضروری که اثر زیادی بر عملکرد سیستم ایمنی، سلامتی و عملکرد تولیدی دارد. این تحقیق برای مشخص کردن اثر منابع آلی و معدنی بر عملکرد، رشد، خصوصیات لاشه و غلظت سلنیوم عضله سینه و پلاسما انجام شد. در این آزمایش ‮‭600‬ جوجه گوشتی (یک روزه) از سویه راس مورد استفاده قرار گرفت. یک برنامه خوراکی سه مرحله ای (استارتر، رشد و پایانی) مشابه روش های توصیه شده صنعتی وجیره پایه در هر مرحله بر اساس سویا و ذرت استفاده شد. در هر مرحله از رشد جیره پایه با مقادیر صفر (به عنوان گروه شاهد) و 2 یا 3 میلی گرم در کیلوگرم سلنیوم با منبع سلنیت سدیم (به عنوان منبع معدنی) و یا مخمر غنی از سلنیوم (به عنوان منبع آلی) خواهد بود. هر تیمار دارای 4 تکرار (پن) می باشد و در هر تکرار ‮‭30‬ قطعه پرنده (به ‮‭15‬ نر و ‮‭15‬ ماده) وجود داشت. اضافه کردن سلنیم به جیره اثر معنی داری بر افزایش وزن روزانه، خوراک دریافتی، ضریب تبدیل خوراکی و خصوصیات لاشه نداشت. اما نسبت هتروفیل به لنفوسیت به طور معنی داری بیشتر از گروه کنترل بود.(‮‭05.0‬‭> p) ‬اثر منبع سلنیم بر ایمینوگلوبولین ‭M ‬و ‭G ‬معنی دار بود.(‮‭05.0‬‭> p) ‬سلنیم آلی باعث بهبود سیستم ایمنی در جوجه های گوشتی شد. سلنیم پلاسما و سینه به طور معنی داری افزایش یافت.(‮‭05.0‬‭> p) ‬کلمات کلیدی: سلنیوم آلی، سلنیوم معدنی، جوجه های گوشتی، عملکرد