تعیین مدل جذب و دفع رطوبت گرده نخل خرما

این تحقیق برای یافتن رفتار تبادلی رطوبت گرده خرما با محیط در 3 دمای ،‮‭20 10‬ و ‮‭30‬ درجه سلسیوس و محتوای رطوبت نسبی هوا در محدوده ‮‭0/1‬ تا ‮‭0/95‬ به صورت استاتیک انجام شد. جهت تهیه محیطهای با رطوبت نسبی مشخص از محلول های اشباع نمک در 7 سطح متفاوت استفاده شد. شش مدل گب، تغییریافته هندرسون، تغییریافته چانگ- فاست، تغییریافته اسوین، تغییریافته هسلی و تغییریافته اسمیت برای برازش ایزوترم گرده نخل خرما ارزیابی شدند و برای سنجش خوبی برازش مدل ها از 5 شاخص ضریب تبیین (2‭R)‬، مجموع مربعات باقیمانده ‭(RSS)‬، انحراف معیار برآورد ‭(SEE)‬، متوسط انحراف نسبی ‭(MRE) ‬و الگوی پراکنش باقیمانده ها استفاده شد. بر اساس یافته های حاصل، رفتار کلی سیگموییدی جذب و دفع رطوبت توسط توده گرده به اثبات رسید و مدل گب از نقطه نظر 5 شاخص ارزیابی برازش مدل توصیف کننده داده های منحنی های ایزوترم گرده نخل خرما، منجر به بهترین برازش برای حالت جذبی گردید. ضریب تبیین این مدل در حالت جذبی ‮‭0/987‬ به دست آمد. در حالت جذبی، مدل تغییریافته اسمیت و مدل تغییریافته هندرسون با شاخص هایی بسیار نزدیک به شاخص های مدل گب، در رتبه های بعدی خوبی برازش قرار گرفتند. ضریب تبیین حاصل توسط مدل های تغییریافته اسمیت و مدل تغییریافته هندرسون به ترتیب ‮‭0/986‬ و ‮‭0/984‬ می باشد. در حالت دفعی نیز بهترین برازش داده ها بر اساس مدل تغییریافته اسمیت حاصل گردید. ضریب تبیین این مدل ‮‭0/997‬ به دست آمد. در مجموع و در محدوده دمایی آزمون، مدل تغییریافته اسمیت به عنوان گزینه ای کلی برای توصیف هر دو رفتار جذب و دفع رطوبت توسط گرده نخل خرما معرفی می گردد. واژه های کلیدی: گرده نخل خرما، محتوای رطوبت تعادلی، رطوبت نسبی هوا، فعالیت آبی، تبادل رطوبت