مقایسه کارایی حشره کش دیازینون با یک فرآورده گیاهی در کاهش خسارت کرم خراط در باغ های گردو

کرم خراط با نام علمی ‭Zeuzera pyrina L. ‬یکی از مهمترین آفات چوبخوار در کشور ما است. خسارت آفت از نیمه دوم دهه هفتاد بدلیل بروز خشکسالی های متوالی رو به گسترش نهاد. آفت دارای میزبانهای مهمی در بین درختان میوه میباشد که در میان آنها گردو مهمترین میزبان این آفت محسوب میشود. از دیگر میزبانهای آن میتوان به درختان دانهدار سیب، گلابی و به اشاره کرد. خسارت آفت با خشکیدگی سر شاخه ها شروع شده و به کاهش محصول و در نهایت خشکیدگی درختان میزبان می انجامد. بنا بر این ارزش خسارت وارده با احتساب هزینه کاشت مجدد و زمان لازم جهت به ثمر نشستن و تولید اقتصادی محصول، بسیار زیاد است. شدت آلودگی در برخی مناطق به حدی است که روش های مرسوم قادر به کنترل آفت نمی باشند. از آنجا که حدود %‮‭75‬ جمعیت آفت در یک برهه زمانی ‮‭40‬ روزه در طبیعت ظاهر می شوند، در این پروژه سعی شد در دو تیمار آزمایشی( دو نوبت و سه نوبت پاشش)، کارایی یک فرآورده گیاهی بر اساس عصاره گیاه آنغوزه با حشره کش شیمیایی دیازینون ( یک و دو نوبت پاشش) و سم ایمیداکلوپراید (ریختن محلول سمی زیر تاج درخت) و شاهد، هر کدام در چها تکرار با یکدیگر مورد مقایسه قرار گیرند. نتایج به دست آمده نشان می دهد به ترتیب سه نوبت سمپاشی تاج درخت با دیازینون با میانگین ‮‭8/25 1/109‬ نفوذ(نفوذ لارو) و تیمار دو نوبت سمپاشی تاج درخت با میانگین ‮‭11/75 1/548‬ بهترین نتیجه را داشته و در یک گروه قرار گرفته اند. تیمار محلول ریزی با سم ایمیداکلوپراید با میانگین ‮‭22/5 1/848‬ به تنهایی در گروه دوم قرار گرفته است. و تیمارهای دو نوبت و سه نوبت پاشش محلول آنغوزه به همراه شاهد به ترتیب با ‮‭30/075/946‬ ، ‮‭32/75 0/854‬ و ‮‭33/25 1/936‬ نفوذ در گروه سوم قرار گرفتند. بر این اساس عصاره گیاه آنغوزه تاثیری در کنترل آفت نداشته است. واژههای کلیدی: کرم خراط، گردو، حشره کش