بررسی اثر توام روش های مختلف خاک ورزی و روش کوددهی بر عملکرد ذرت دانه ای

بیشتر اراضی زیر کشت ذرت در استان همدان بصورت سنتی با گاوآهن برگرداندار و یکسری ادوات خاک ورزی ثانویه آماده می شود. در سال های اخیر استفاده از سیستم های خاک ورزی حفاظتی مورد استقبال قرار گرفته است. این تحقیق در قالب طرح آماری کرت های خرد شده (اسپلیت پلات) با 6 تیمار و3 تکرار انجام شد. روش های خاک ورزی شامل‭: T‬1- روش مرسوم، شخم با گاوآهن برگرداندار + سیکلوتیلر+ غلطک T2- خاک ورز مرکب، گاوآهن قلمی + غلطک و T3- خاک ورزی نواری با تیغه های قلمی به عنوان کرت اصلی و دو روش کودهی شاملF1- پخش سطحی کود فسفاته قبل از کاشت F2- جایگذاری نواری کود فسفاته به هنگام کاشت به عنوان کرت فرعی در نظر گرفته شد. در این تحقیق برخی از خواص فیزیکی خاک شامل، سرعت نفوذ آب در خاک، مقاومت خاک (شاخص مخروطی) و جرم ویژه ظاهری خاک اندازه گیری شد. همچنین عملکرد و اجزا عملکردی ذرت دانه ای اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که روش های خاک ورزی و عمق خاک اثر معنی دار بر جرم ویژه ظاهری و شاخص مخروطی خاک دارند. همچنین اثر روش خاک ورزی بر سرعت نفوذ آب در خاک معنی دار شد. اثر روش کوددهی بر عملکرد ذرت در سطح احتمال %1 معنی دار شد. جایگذاری نواری کود به هنگام کاشت با میانگین عملکرد دانه، ‮‭10862‬ کیلوگرم در هکتار نسبت به پخش سطحی کود با میانگین عملکرد دانه، ‮‭9965‬ کیلوگرم در هکتار برتری داشت. اگرچه تاثیر روش های مختلف خاک ورزی بر عملکرد دانه ذرت معنی دار نشد اما تیمار T2 با میانگین عملکرد دانه، ‮‭10913‬ کیلوگرم در هکتار نسبت به دو تیمار دیگر ‭( T‬1 با میانگین عملکرد دانه، ‮‭10106‬ کیلوگرم در هکتار و T3 با میانگین عملکرد دانه ، ‮‭10222‬ کیلوگرم در هکتار) برتری داشت. واژه های کلیدی : بررسی اثر توام روش های مختلف خاک ورزی و روش کوددهی بر عملکرد ذرت دانه ای.