ارزیابی پایه های نخبه بارانک (Sorbus torminalis L.) به منظور تشکیل باغ بذر و تولید انبوه نهال سریع الرشد
صاحب اثر: سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
نوع محتوی: طرح پژوهشی
زبان: فارسی
استان موضوع گزارش: تهران
شهر موضوع گزارش: تهران
شناسه ملی سند علمی: R-1055185
تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
مشاهده: 324
تعداد صفحات: 36
سال انتشار: 1393
نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده طرح پژوهشی:
بارانک (Sorbus torminalis L. Crantz) یکی از گونه های مهم جنگلی است که در شمال ایران از جنگلهای ارسباران در غرب تا جنگلهای گلیداغی در شرق در نواری بهطول حدود 800 کیلومتر بهطور عمده در ارتفاعات بالاتر از 1000 متر بهصورت پراکنده دیده می شود. در جنگلهای جهان، بارانک بهدلیل مدیریت عملیات جنگلداری در سطح وسیع و شدت چرای دام مورد تخریب قرار گرفته است. اگرچه مطالعات پراکندهای از نظر ویژگیهای جنگل شناسی این گونه صورت گرفته است ولی مطالعات تنوع ژنتیکی و انتخاب پایه های برتر با هدف تولید نهال سریع الرشد و احداث باغ بذر ضرورت دارد. از این رو این طرح با هدف ارزیابی چند جمعیت از بارانک و شناخت توانمندیهای آنها در جهت تولید نهال مناسب اجرا شده است. برای این منظور ابتدا در جنگل های حوزه شرکت سهامی جوب فریم چهار رویشگاه بارانک بهنامهای پاردکلا، میانا، سنگده و اشک انتخاب و در هر رویشگا از 10 پایه مادری برتر بذر تهیه شد. بذور در قالب طرح آماری آشیانهای با سه تکرار در نهالستان درزیکلا شرکت چوب فریم کاشته شد. در سال اول روند سبز شدن بذر و میزان تلفات نونهالها بهطور هفتگی از 15 اسفند تا 15 اردیبهشت ثبت گردید. در پایان سالهای اول و دوم قطر و ارتفاع و نیز زندهمانی نهالها ثبت شد. نتایج نشان داد اثر مبدا بذر روی جوانهزنی بذر بارانک ، رویش دوساله قطری و ارتفاعی و زندهمانی نهال بارانک در نهالستان درزیکلا فریم معنیدار گردید. بیشترین جوانهزنی بذور بارانک حدود 46 درصد بوده که مربوط به بذرهای مبدا اشک بود. اما بیشترین زندهمانی بهمیزان 89 درصد به نهالهای مبدا سنگده و کمترین آن به نهالهای مبدا اشک (64 درصد) مربوط شد. نهالهای مبدا سنگده و پاردکلا با حدود 10/5 میلیمتر رویش دو ساله قطری و حدود 54 سانتیمتر رویش دوساله ارتفاع بهعنوان مناسبترین مبداهای بذری انتحاب شدند. در همه مبداها بین پایههای مادری از نظر جوانهزنی بذور، زندهمانی نهال و همچنین رویش قطری و ارتفاعی تفاوت معنیدار دیده شد این نتیجه امید به انتخاب پایههای مادری برتر، با هدف تولید نهال سریعالرشد را تقویت میکند. بر اساس حداقل ویژگیهای کمی و کیفی مربوط به نهالهای قابل انتقال بارانک، بهترتیب 50 درصد، 40 درصد، 60 و 30 درصد از پایههای مادری مورد بررسی از مبداهای پاردکلا، میانا، سنگده و اشک میتوانند برای تهیه بذر و تولید نهال برای برنامههای اصلاحی پشنهاد شوند. واژههای کلیدی: بارانک، تولید نهال، پایههای مادری، سریعالرشد، جنگلهای فریم، نهالستان