ارزیابی تاثیر تلقیح مایکوریزای هم زیست با جو در تعدیل تنش شوری در استان گلستان

این تحقیق با هدف ارزیابی همزیستی مایکوریزا در تعدیل اثرات تنش شوری در گیاهان مورد بررسی قرار گرفت. چهار ژنوتیپ جو(صحرا، ماهور، یوسف و لاین4) با مایکوریزا و بدون مایکوریزا در خاک های شور(‮‭16‬ تا ‮‭20‬ دسی زیمنس بر متر) در استان گلستان با استفاده از طرح بلوک های کامل تصادفی کشت شد. به منظور مطالعه خصوصیات ریشه، لوله های‭PVC ‬در اطراف گیاهچه ها قرار داده شد. بعد از برداشت، صفاتی از جمله وزن هزاردانه، وزن خشک سنبله، تعداد دانه در سنبله، عملکرد، حجم ریشه، سطح ریشه، وزن خشک ریشه، تراکم مایکوریزا، درصد کلنیزاسیون مایکوریزا، فسفر، نیتروژن و پتاسیم ریشه و ریزوسفر، سدیم و کلرید ریشه مطالعه شد. داده ها با نرم افزار آماری ‭SAS ‬تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که تراکم مایکوریزا در لاین4 و صحرا، به ترتیب 7/%‮‭88‬ و 6/%‮‭48‬ بود. درصد همزیستی مایکوریزا در ریشه لاین4 بیشتر از سایر ژنوتیپ ها بود. همزیستی مایکوریزا، عملکرد دانه را مانند وزن خشک ریشه و حجم ریشه افزایش داد. لاین4 همزیست با مایکوریزا بیشترین بیوماس، وزن خشک سنبله، عملکرد، تعداد دانه در سنبله و وزن هزاردانه را داشت. ریشه لاین4 با مایکوریزا بیشترین غلظت نیتروژن و فسفر را داشت ولی محتوی سدیم و پتاسیم ریشه کاهش یافت. مایکوریزا، جذب کاتیونی و آنیونی را توسط ریشه تنظیم کرده و تجمع سدیم، کلر و سولفات را در ریشه کاهش می دهد.