بررسی اقتصادی استفاده از دستگاه برداشت پیاز در استان آذربایجان شرقی

این پژوهش به مطالعه آثار اقتصادی استفاده از نیروی ماشین در زراعت پیاز با استفاده از الگوی مازاد اقتصادی پرداخته است. متغیرهای مورد نظر در این پژوهش عبارت از پارامتر جابجایی، کشش های عرضه و تقاضای محصول و عوامل تولید، مقدار تولید و قیمت و تغییر نسبی در قیمت بود. نتایج پژوهش نشان داد که با کاهش ‮‭10‬ درصدی در هزینه برداشت پیاز در استان آذربایجان شرقی سالانه ‮‭4340‬ میلیون ریال به مازاد مصرف کنندگان اضافه می شود. همچنین افزایش کشش تقاضا باعث تغییر در مازاد اقتصادی تولیدکنندگان شده به طوری که این مقدار از مقادیر منفی در کشش تقاضای ‮‭0/5‬ به مقادیر مثبت در کشش تقاضای ‮‭1/5‬ تغییر یافته است. میانگین انتقال رفاهی به تولیدکنندگان در نتیجه توسعه مکانیزاسیون پیاز استان آذربایجان شرقی سالانه رقم ناچیز ‮‭7770‬ ریال می باشد. نتایج نشان می دهد که در سطح ثابتی از تغییر نسبی در قیمت، کشش قیمتی تقاضا و کشش قیمتی عرضه پیاز با افزایش کشش عرضه سایر نهاده ها، مازاد اقتصادی نیروی کار افزایش و مازاد اقتصادی سایر نهاده ها کاهش می یابد. بررسی توزیع منافع مشخص نمود که با افزایش کشش پذیری تقاضا، سهم نیروی کار از منافع مورد انتظار گسترش می یابد، به طوری که در کشش عرضه ‮‭0/5‬ برای پیاز و سایر نهاده ها با افزایش کشش از ‮‭0/5‬ به 5/،1 مازاد تولیدکننده از صفر به ‮‭2137‬ میلیون ریال افزایش و مازاد نیروی کار و سایر نهاده ها به ترتیب از منفی ‮‭3492‬ به منفی ‮‭3088‬ میلیون ریال و از ‮‭3492‬ به ‮‭5215‬ میلیون ریال افزایش می یابند. انتظار می رود تغییر در مازاد تولیدکننده به صورت نامتقارن میان عوامل تولید توزیع شده و در قبال ‮‭3913‬ میلیون ریال زیان نیروی کار، ‮‭3913‬ میلیون ریال صاحبان سایر عوامل تولید منتفع گردند. بنابراین پیش بینی می شود توسعه مکانیزاسیون در زراعت پیاز استان آذربایجان شرقی به زیان نیروی کار و به نفع سایر نهاده های تولید باشد.