بررسی اثر زمان از شیرگیری بر عملکرد و خصوصیات پروار بره های نر نژاد لری
صاحب اثر: سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
نوع محتوی: طرح پژوهشی
زبان: فارسی
استان موضوع گزارش: البرز
شهر موضوع گزارش: کرج
شناسه ملی سند علمی: R-1054946
تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
مشاهده: 319
تعداد صفحات: 28
سال انتشار: 1393
نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده طرح پژوهشی:
این تحقیق به منظور بررسی اثر سنین مختلف از شیرگیری روی صفات رشد و پروار، ضریب تبدیل غذایی پروار بره های نرلری انجام گرفت . در این آزمایش تعداد 54 راس بره نر نژاد لری که در یک فصل زایش متولد شده بودند بطور تصادفی انتخاب و در سنین 90 60، و120 روزگی شیرگیری شده و مدت 90 روز پروار شدند. آزمایش در قالب طرح کامل تصادفی به صورت آنالیز کواریانس انجام شد. وزن تولد بره ها به عنوان عامل کواریت در نظر گرفته شد . تیمارها شامل سه تیمار(90 60، و120 روزگی شیرگیری )و هر تیمارشامل سه تکرار و در هر تکرا ر 6راس بره بود( 9 گروه شش راسی) جیره های مورد استفاده حاوی 2/45 مگا کالری انرژی قابل متابولیسم و 12/23 درصد پروتیین خام و متشکل از 40 درصد علوفه و 60 درصد کنسانتره بود. با توجه به نتایج ، بهترین زمان شیرگیری با توجه منحنی نقطه شکست بدست آمد. میانگین وزن از شیرگیری در سنین 60 ، 90 و120 روزگی به ترتیب 31/،24/44 20و 28/12 کیلوگرم بود و بین تیمارها تفاوت معنی دار وجود داشت (0/01P<). بر اساس نتایج حاصله بهترین ضریب تبدیل غذایی به ترتیب با میزان 6/10 و 6/61 در تیمارهای 60 و 90روز شیرگیری و بدترین ضریب تبدیل غذایی در تیمار 120 روز شیرگیری شده، با میزان7/59 بود و بین تیمارها تفاوت معنی داری وجود داشت(0/01P<). نتایج نشان داد بالاترین افزایش وزن روزانه در تیمار 60 روز شیرگیری با میزان 198 گرم در روز و کمترین افزایش وزن روزانه مربوط به تیمار 120 روز شیرگیری شده با میزان 173 گرم بود. اثر زمان های مختلف از شیرگیری بر وزن لاشه گرم وسرد معنی دار بود. کمترین وزن دنبه مربوط به بره های با60روز شیرگیری با 2/29 کیلوگرم و در بره های با مدت شیرگیری 120 روز با مقدار 3/08کیلوگرم بیشترین دنبه را داشتند. بره های با 60روز شیرگیری با 48/12 درصد بیشترین بازده لاشه و بره های 120 روز شیرگیری کمترین بازده لاشه را داشتند. اثر زمان های مختلف از شیرگیری روی درصد گوشت لخم، چربی کل دام معنی دار و روی درصد استخوان معنی دار نشد. نتایج این آزمایش نشان داد که بیشترین درصد گوشت لخم با 58/95 درصد مربوط به بره های با 60روز شیرگیری بود. هزینه تولید هر کیلوگرم لاشه و گوشت لخم در بره های 60 روز شیرگیری کمتر بود. بطور کلی نتایج این تحقیق نشان دادکه بره های نژاد لری با سن شیرگیری 60 روز دارای افزایش وزن بالاتر، ضریب تبدیل غذایی بهتر و صفات لاشه مناسب تری نسبت به سایر تیمارهای مورد آزمایش بودند. واژه های کلیدی : زمان شیرگیری، خصوصیات پرواری، صفات لاشه، بره های نژاد لری