ارزیابی کارایی پشه شته خوار (Aphidendض) Aphidoletes aphidimyza جهت کنترل شته پنبه روAphis gossypii رو ی خیار گلخانه ای
صاحب اثر: سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
نوع محتوی: طرح پژوهشی
زبان: فارسی
استان موضوع گزارش: تهران
شهر موضوع گزارش: تهران
شناسه ملی سند علمی: R-1054918
تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
مشاهده: 667
تعداد صفحات: 36
سال انتشار: 1393
نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده طرح پژوهشی:
شته ها از آفات مهم محصولات کشاورزی بوده که به محصولات سبزی گلخانه ای خسارت وارد می کنند. کشاورزان برای کنترل این آفات در دفعات از حشرهکشهای شیمیایی استفاده میکنند. بهدلیل مصرف تازهخوری خیار، وجود باقیمانده سموم در آن برای مصرفکنندگان خطرناک بوده، لذا بکارگیری عوامل کنترل بیولوژیک اهمیت ویژه ای دارد. از پارازیتوییدها گونههای . ervi، Aphidius colemani A و از شکارگرها گونه Aphidoletes aphidimyza توسط شرکت های مختلف بهصورت تجاری برای کنترل بیولوژیک شته ها در شرایط گلخانه تولید و عرضه می شوند. در این تحقیق کارایی پشه شتهخوار A. aphidimyza با نام تجاری Aphidendضدر تلفیق با زنبور پارازیتویید A. colemani جهت کنترل شته پنبه در گلخانه های خیار تجاری بررسی شد. برای ارزیابی کارایی پشه شتهخوار، مرحله شفیرگی این شکارگر براساس توصیه شرکت تولید کننده رهاسازی شد. نتایج نمونهبرداری از جمعیت شتهها و دشمنان طبیعی، قبل و هفت روز پس از هر بار رهاسازی در تیمارها، ثبت شد. با داده های بهدست آمده تغییرات جمعیت شتهها (شته پنبه) و دشمنان طبیعی( پشه شتهخوار و زنبور پارازیتویید) بررسی شد و مقایسه آماری جهت ارزیابی کارایی عوامل بهدست آمد. این بررسیها در دو گلخانه پلاستیکی خیار به مساحت 9000 و 4000 مترمربع در منطقه پیشوا و جوادآباد ورامین اجرا شد. در سال زراعی 1388-89 و 1389-90 تعداد چهار نوبت زنبور A. colemani و چهار نوبت پشه شکارگر A. aphidomyza در هفته های مختلف پس از کشت خیار در گلخانه ها رهاسازی شدند. پشه شکارگر در کانون های آلوده شته مستقر شد و جمعیت آفت را کنترل کرد بهطوری که در هر کلنی بیش از 5 عدد لارو شکارگر شمارش شد. در گلخانه پیشوا در سال 89 و 90 با افزایش زنبورهای پارازیتویید، به ترتیب درصد پارازیتیسم به %80 و بیش از %90 رسید. درگلخانه پیشوا نرخ رهاسازی پشه شتهخوار 1/7 و در گلخانه جوادآباد 2/5 عدد در مترمربع بدست آمد. در حالیکه نرخ رهاسازی دشمن طبیعی مکمل این شکارگر یعنی زنبور پارازیتویید در گلخانه پیشوا و جوادآباد به ترتیب 1/2 و 75/. حاصل شد. نتایج نشان داد که رهاسازی دشمنان طبیعی از روند افزایش جمعیت شتهها جلوگیری کرد و جمعیت شته پنبه را در گلخانهها پس از رهاسازی بهطور معنیداری (001.0> P)کاهش داد. در زمینه حذف و یا کاهش مصرف سموم در گلخانهها و تولید خیار سالم نیز نتایج نشان داد که در سال 1389 درگلخانه 2000 مترمربعی جوادآباد، با اجرای کنترل بیولوژیک ضمن تولید محصول خیار دارای باقیمانده ناچیز سم، نه تنها عملکرد محصول کاهش نمییابد، بلکه افزایش عملکرد نیز حاصل میشود. واژههای کلیدی: گلخانه، خیار، شته پنبه، پشه شتهخوار، Aphidoletes aphidimyza ، کارایی