بررسی اثر سن شروع پروار و جنس بر روی عملکرد و خصوصیات لاشه بره های لری

‮‭60‬ راس بره نر و ماده در سن 4 ماهگی (پس از شیرگیری) و 7 ماهگی (پس از خروج بره ها از مرتع و پس چر غلات) در قالب طرح کاملا تصادفی با روش فاکتوریل (2ا2) شامل دو سطح جنس، دو سطح سن در 3 تکرار و هر تکرار شامل 5 مشاهده پروار و مقایسه شدند. دوره عادت پذیری ‮‭20‬ روز در نظر گرفته شد. بره های 4 ماهه جداگانه پروار شدند و پروار مابقی بره ها پس از رسیدن به سن 7 ماهگی شروع شد. طول آزمایش به مدت ‮‭105‬ روز بود. میانگین و انحراف معیار افزایش وزن روزانه در بره های نر و ماده به ترتیب ‮‭228/17 32/09‬ و ‮‭135/47 31/62‬ گرم بود(‮‭0/01‬‭> p). ‬در گروه های سنی 4 و 7 ماهه نیز ‮‭180/7 47/92‬ و ‮‭183/57 65/74‬ بدست آمد که تفاوت معنی داری را نشان نداد. بالاترین افزایش وزن روزانه کل دوره به مقدار ‮‭241/80 28/16‬ گرم در بره های نر که از 7 ماهگی پروار شدند بدست آمد که بجز با بره های نر 4 ماهه با سایر تیمارها تفاوت معنی داری داشت(‮‭0/01‬‭> p). ‬بهترین ضریب تبدیل غذایی به مقدار‮‭6/71‬ در بره های نر 4 ماهه بدست آمد که بجز بره های نر 7 ماهه با سایر تیمارها تفاوت معنی داری داشت و بالاترین ضریب تبدیل غذایی در بره های ماده 7 ماهه به مقدار ‮‭10/96 2/25‬ بدست آمد که با سایر تیمارها تفاوت معنی داری داشت (‮‭0/01‬‭> p). ‬بالاترین درصد گوشت و استخوان لاشه به میزان ‮‭67/62 1/79‬ و ‮‭19/47 0/76‬ درصد در بره های نر 4 ماهه بدست آمد و کمترین آنها نیز بترتیب در تیمارهای ماده 7 و 4 ماهه به مقدار ‮‭65/76 1/41‬ و ‮‭18/47 1/97‬ که بین تیمارها تفاوت معنی داری وجود نداشت (‮‭0/05‬‭