خشکسالی و راه کارهای کنترل آن

خشکسالی کلمه ای نام آشنا است. وقوع این پدیده ناگهانی نبوده و به تدریح اتفاق می افتد. به همین دلیل می توان در برنامه ریزی های درازمدت به آن توجه نمود. خشکسالی از عوامل تنش زای محیطی است که تولید محصولات کشاورزی را با مشکل مواجه می سازد و آثار آن زمانی تشدید می شود؛ که ترکیبی از عوامل فیزیکی و محیطی باعث تنش در فیزیولوژی رشد گیاه شده و در نتیجه باعث کاهش تولید شود. برای کمتر شدن اثرات تخریبی خشکسالی نگرش بر فرصت های قابل استفاده برای بهبود مدیریت بحران کم آبی فعلی، خشکسالیهای آینده و مقابله و همراهی با آن امری لازم و ضروری است و هر نوع توسعه کشاورزی و صنعتی که آسیب کمتری به منابع محدود آب و خاک وارد سازد و از تخریب جنگلها و مراتع جلوگیری کند باید معمول گردد. کشت گیاهان مقاوم به شوری و خشکی و اهمیت به تحقیقات و پژوهش های همه جانبه در مورد آب و خاک باید در اولویت قرار گیرد. با کاربردی نمودن مباحث تیوری باید اثرات تخریبی خشکسالی را کاهش داد و با اختصاص اعتبارات لازم، امکان اجرای طرح های اساسی زیربنایی مهار بحران را فراهم ساخت. آموزش همگانی استفاده بهینه ازمنابع آب بایدسرلوحه کارها قرار گیرد. امکان بهینه سازی مصرف آب توسعه سدهای ذخیره آب استفاده از زه آب ها استفاده از آب بندان ها احیا و مرمت قنوات واجرای برخی از پروژه های آبی در مسیر رودخانه ها و نهرهای آب نیز برخی از راه کارها می باشد.