بررسی توده های بومی خربزه استان اصفهان برای استفاده در برنامه های به نژادی و حفظ ژرم پلاسم

به منظور حفظ ژرم پلاسم بومی خربزه استان اصفهان و استفاده در برنامه های به نژادی این تحقیق در سال های‮‭1391‬ و‮‭1392‬ در ایستگاه تحقیقات کشاورزی کبوتر آباد اجرا شد. پس از جمع آوری بذور جمعیت های مختلف از مناطق جالیز کاری استان، تست جوانه زنی صورت گرفت و پس از اطمینان ازکافی بودن قوه نامیه، این جمعیت ها در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار و ‮‭15‬ تیمار کاشته شدند. مدیریت مزرعه و یادداشت برداری های لازم طی زمان های مختلف صورت گرفت نتایج نشان داد: توده های خاقانی، پوست زرد تو قرمز دستگرد برخوار، مشهدی آقا علیان، پوست زرد صادراتی و زرد گرمساری آقا علیان بیشترین محصول اول فصل را تولید نموده اند. بیشترین محصول برداشت شده در انتهای فصل تولید (دیررس) مربوط به توده های توسرخ خورزوق صابری، سوسکی، گرگاب و گز مرادمند و سبز اصفهان بود. بالاترین عملکرد کل طی دو سال با ،‮‭43 44‬ و ‮‭42‬ تن در هکتار به ترتیب در توده های سبز اصفهان، زرد ایوانکی و تو سرخ خورزوق بدست آمد. درشت ترین میوه ها از نظر سایز در توده های سوسکی، عباس شوری، گرگاب و گز مرادمند و سبز اصفهان و کوچکترین میوه ها از نظر وزن و سایز در توده های آناناسی، تیل مگس، پوست زرد صادراتی، گنگی، خاقانی و مشهدی آقا علیان بدست آمد. توده های عباس شوری، گرگاب و گز مرادمند، زرد ایوانکیف جلالی، سوسکی و سبز اصفهان در حین رسیدن بیشترین مقاومت در برابر فشار وارد شده توسط ‭Penetrometer ‬را داشتند و دارای پوست میوه نسبتا" ضخیم بوده و برای انبارداری مناسب تشخیص داده شدند. در حالیکه توده های تیل مگس، آناناسی، مشهدی آقا علیان، خاقانی و گنگی در برابر فشار وارده از دستگاه فشارسنج کمترین مقاومت را داشته و قابلیت انبارمانی قابل قبولی نداشتند. کلمات کلیدی: تنوع ژنتیکی، توده های بومی ، خربزه، عملکرد و کیفیت