بررسی تاثیر شوری آب آبیاری بر روی عملکرد و اجزای عملکرد ارقام گلرنگ

به منظور ارزیابی ارقام مختلف گلرنگ در شرایط آبیاری با آب شور، 5 رقم گلرنگ به نام های محلی اصفهانی، گلدشت، صفه، سینا و فرامان تحت شرایط مزرعه و آزمایشگاه در مرکز ملی تحقیقات شوری مورد آزمایش قرار گرفتند. به منظور بررسی پارامترهای جوانه زنی، این ارقام به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در ژرمیناتور و دمای ‮‭22‬ درجه سانتی گراد و تحت شوری های آب (آب مقطر، ،2 ،‮‭14 8‬ و ‮‭20‬ دسی زیمنس بر متر) مورد آزمون جوانه زنی قرار گرفتند. نتایج این آزمایش نشان داد که ارقام مختلف تفاوت های معنی داری در میزان جوانه زنی با هم دارند به طوری که ارقام فرامان و محلی اصفهانی در تولید جوانه نسبت به بقیه بهتر بودند. با افزایش سطوح شوری از سرعت جوانه زنی و یکنواختی جوانه زنی به مقدار قابل ملاحظه ای کاسته شد. طول ریشه چه و ساقه چه و وزن خشک آن ها با افزایش سطوح شوری دچار کاهش معنی دار شدند. با افزایش شوری وزن خشک ریشه چه بیش از ساقه چه تحت تاثیر قرار گرفت. در آزمایش مزرعه ای که به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی اجرا شد، برخی صفات ظاهری بوته و اجزای عملکرد مورد ارزیابی قرار گرفتند. به طور کلی نتایج نشان داد که در شوری 8 دسی زیمنس بر متر ارقام محلی اصفهانی با ‮‭92‬ و سینا با ‮‭88‬ گرم در متر مربع تولید دانه عملکرد بیشتری تولید کردند. در شوری ‮‭14‬ دسی زیمنس بر متر رقم فرامان که با میزان ‮‭43/48‬ گرم در متر مربع بالاترین عملکرد دانه در واحد سطح را داشت. پس از آن رقم سینا با ‮‭35/52‬ گرم در متر مربع قرار گرفت. در مجموع با توجه به کاهش شدید عملکرد ارقام مختلف گلرنگ در شوری های آب آبیاری به نظر می رسد مقاومت خوب این ارقام به تنش خشکی، ارتباط زیادی با تحمل آن ها به تنش شوری نداشته و نیاز است که برای پیدا کردن ارقام مناسب برای کاشت در مناطق شور قبل از معرفی ارقام آزمایشات مربوط به تنش شوری در سلکسیون ارقام و لاین ها مورد توجه قرارگیرد. واژه های کلیدی: گلرنگ، شوری، رقم، عملکرد