بررسی اثر وزن پاجوش و گوگرد آلی بر رشد رویشی نخل رقم مجول

کاهش حلالیت عناصر غذایی خاک اکثر مناطق خشک مانند خوزستان، موجب محدود و یا کند شدن رشد گیاهان میگردد. افزودن گوگرد آلی به خاک به سبب کاهش قلیاییت خاک، جذب عناصر غذایی و به طبع آن رشد را افزایش میدهد. این پژوهش در قالب بلوک های کامل تصادفی به روش کرت های یک بار خردشده با سه سطح وزن پاچوش نهالهای نخل مجول در کرت های اصلی و چهار سطح گوگرد (صفر، ،‮‭800 400‬ و ‮‭1200‬ گرم برای هر اصله پاجوش) در کرت های فرعی و چهار تکرار در موسسه تحقیقات خرما و میو های گرمسیری اجرا گردید. ننایج تجزیه خاک و برگ پس از اجرای آزمایش نشان داد، مصرف گوگرد آلی با بهبود شرایط خاک اطراف ریشه، سبب افزایش معنی دار در سطح %5 جذب عناصر غذایی در برگ شده است. به نحوی که بیشترین میزان نیتروژون، فسفر و پتاسیم برگ به ترتیب معادل ‮‭025‬/،‮‭0/1769 2‬ و ‮‭2/262‬ درصد در تیمار کاربرد ‮‭1200‬ گوگرد آلی و در کلاس‭a ‬وجود داشت. بین تیمارهای مختلف وزن پاجوش نیز از نظر میزان رشد رویشی تفاوت معنی داری وجود داشت. بیشترین میزان رشد قطر تنه، طول تنه، طول نهال، طول و عرض برگ به ترتیب معادل 7/،‮‭16/4 6‬ و ‮‭80/8‬ ، ‮‭8/4‬ و ‮‭6/8‬ سانتیمتر و تعداد ‮‭8/5‬ عدد برگ در بیشترین وزن پاجوش و در کلاس جداگانه ‭a ‬دیده شد. تیمارهای مصرف گوگرد آلی نیز بر رشد رویشی تنه و برگ تفاوت معنی داری در سطح %5 داشتند. بیشترین میزان رشد قطر تنه، طول تنه، طول نهال، طول و عرض برگ به ترتیب معادل 7/،‮‭20/1 7‬ و ‮‭85/3‬ ، ‮‭10/8‬ و ‮‭8/1‬ سانتیمتر و ‮‭8/6‬ عدد برگ، در بیشترین سطح کاربرد گوگرد آلی و در کلاس جداگانه ‭a ‬قرار داشت. مقایسه میانگین اثرات متقابل نیز نشان داد، در هر وزن پاجوش افزایش میزان مصرف کاربرد گوگرد آلی سبب افزایش معنی دار رشد رویشی گردید. لذا در مجموع دامنه ‮‭11-15‬ کیلوگرم مناسب ترین وزن و کاربرد ‮‭1200‬ گرم کود گوگرد آلی سبب بهبود و افزایش سرعت رشد رویشی نهالهای نخل مجول میگردد. کلمات کلیدی: وزن پاجوش خرما، گوگرد آلی، رشد رویشی