بررسی تاثیر سوپرجاذب و ماده آلی بر منحنی مشخصه رطوبتی خاک در شرایط شور

پلیمرهای سوپرجاذب، ترکیبات آلی هستند که توانایی جذب سریع آب را در مقادیر زیاد دارا هستند. این ترکیبات هنگام استفاده در خاک، از طریق افزایش بازده جذب آب سبب افزایش فواصل بین آبیاری و نهایتا صرفه جویی در مصرف آب می شوند. خواص فیزیکی و شیمیایی سوپرجاذب ها به نحوی است که بر خاک و منابع آب اثر سو نداشته و ایجاد آلودگی نمی کنند. نمونه های خاک به-منظور اعمال تیمارهای اصلاحی سوپرجاذب و ماده آلی مربوط به عمق ‮‭0 30‬ سانتی متر ایستگاه تحقیقات شوری صدوق بود. تیمارهای اصلاحی شامل شاهد (خاک بدون ماده اصلاحی)، سوپرجاذب ایرانی و خارجی هرکدام در سطوح 3 و 6 گرم در کیلوگرم خاک و ماده آلی در سطوح ‮‭15‬ و ‮‭30‬ گرم در کیلوگرم خاک بودند. همچنین تیمار شوری در سه سطح ،‮‭6 2‬ و‮‭10‬ دسی زیمنس بر متر مورد استفاده قرار گرفت. مجموعا با احتساب 7 تیمار، 3 سطح شوری و 4 تکرار، طرح آماری فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی به کاربرده برده شد. اندازه گیری رطوبت نمونه های خاک پس از اعمال آخرین مکش و محاسبه وزن آون خشک هر نمونه، به روش وزنی انجام شد. به طور کلی کارایی سوپرجاذب اعم از نوع و سطح آن در نگهداری رطوبت با افزایش سطح شوری کاهش یافت ولی کارایی تیمارهای ماده آلی و شاهد تحت تاثیر سطح شوری قرار نگرفت. نتایج نشان داد با کاهش رطوبت (خشک تر شدن خاک) یا افزایش مکش اعمال شده در خاک، تاثیر ماده آلی در نگهداری رطوبت نسبت به سوپرجاذب حدود ‮‭10‬ درصد افزایش یافت. نتایج تجزیه آماری پارامترهای شکل منحنی مشخصه رطوبتی خاک نشان داد که شکل منحنی مشخصه تیمار شاهد تحت تاثیر سطح شوری قرار نگرفت درحالی که با اعمال ماده اصلاحی، شکل منحنی مشخصه تحت تاثیر شوری قرار گرفت. همچنین کاهش ضریب آبگذری خاک درشت بافت مورد مطالعه با اعمال ماده اصلاحی سوپرجاذب، نشان دهنده اثر تعدیل کنندگی سوپرجاذب در اصلاح خاک بود (این اثر در سوپرجاذب سطوح 3 و 6 گرم در کیلوگرم، به ترتیب حدود ‮‭24‬ و ‮‭60‬ درصد بود).