ارزیابی عملکرد مقدماتی توده های بومی خربزه ایرانی در سیستان

به منظور تعیین جمعیت های برترخربزه از نظر عملکرد، تعداد ‮‭20‬ توده خربزه در اسفند ماه‮‭1392‬ که عبارت بودند از خاقانی، قندک کرمان، سوسکی پوست سبز، قاینات، سبز خط دار، شادگان، قمی، جاجرود، کبیری تخم نازک، زرد ایوانکی، قصری مشهد، هندی، طالبی سمسور ورامین، سفیدک زابل، تیل نیشابور، درگزی، قندک زابل، آتشی، سفیدک طلایی و هلمندی در یک آزمایش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در زمین اصلی ایستگاه تحقیقات کشاورزی زهک کشت مورد مقایسه و ارزیابی قرار گرفتند. برای هر تیمار در هر تکراریک خط 3 متری به صورت جوی و پشته ای در نظر گرفته شد. نتایج به دست آمده از تجزیه واریانس نشان داد که در جمعیت های مورد بررسی از نظر صفات تعداد میوه، وزن میوه، طول میوه، عرض میوه، قطر حفره، ضخامت گوشت و عملکرد اختلاف آماری معنی داری وجود دارد. در مجموع جمعیت سفیدک طلایی و توده درگزی به ترتیب با میانگین های ‮‭28/2‬ و ‮‭23‬ تن در هکتار بالاترین عملکرد را به خود اختصاص دادند. نتایج همبستگی ساده میان صفات مورد اندازه گیری نشان داد که عملکرد نهایی تحت تاثیر عملکرد تک بوته قرار گرفته است. آنالیز فاکتور نشان داد سه فاکتور بیشترین میزان واریانس میان صفات را توجیه می نماید و تجزیه کلاستر کلیه توده های مورد بررسی را به دو گروه اصلی تقسیم نمود. واژه های کلیدی: خربزه، توده،جمعیت، عملکرد، سیستان