ارزیابی تحمل به خشکی آخر فصل در ارقام و لاینهای امید بخش جو در منطقه معتدل

به منظور تعیین پایداری عملکرد و بررسی اثرات متقابل ژنوتیپ ا محیط تعداد ‮‭20‬ لاین امیدبخش جو در طی سالهای زراعی ‮‭1390-92‬ (به مدت دو سال ) در3 ایستگاه کرج، یزد و بیرجند در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در دو شرایط تنش خشکی آخر فصل و بدون تنش مورد بررسی قرار گرفتند. تجزیه واریانس مرکب عملکرد تیمارها در شرایط تنش، نشان دهنده اختلاف معنی دار برای سال ا مکان، ژنوتیپ و اثر ژنوتیپ ا مکان ا سال و در شرایط بدون تنش نشان دهنده اختلاف معنی دار برای اثر سال ا مکان، اثر ژنوتیپ ا مکان و ژنوتیپ ا مکان ا سال بود. مقایسه میانگین عملکرد به روش دانکن نشان داد که لاینهای شماره ،‮‭13 3‬ و ‮‭19‬ با داشتن عملکرد ‮‭383‬/،‮‭5/099 5‬ و‮‭5/069‬ تن در هکتار در شرایط تنش خشکی و لاینهای ،‮‭11 3‬ و 5 با عملکرد ‮‭483‬/،‮‭253 7‬/،7 و ‮‭7/248‬ تن در هکتار در شرایط بدون تنش بیشترین مقدار عملکرد را دارا بودند. با توجه به معنی دار بودن اثر ژنوتیپ ا مکان ا سال در تجزیه واریانس مرکب تیمارها در شرایط تنش و در شرایط بدون تنش جهت بررسی دقیق تر اثرات متقابل ژنوتیپ ا محیط و تعیین سازگاری ژنوتیپها از روش های مختلف تجزیه پایداری استفاده شد. با توجه به عملکرد دانه در دو شرایط و معیارهای پایداری مورد استفاده ژنوتیپهای شماره 3 (‮‭13‬‭-EBYTMD‬‮‭3-91‬ )، ‮‭13‬ ‭(EBYTMD‬‮‭91‬) و ‮‭19‬(‮‭93-19‬‭-EBYTMD‬‮‭91‬) بهترین سازگاری را نشان داده و می توانند برای معرفی به برنامه های به زراعی و آزمایشات تحقیقی - ترویجی پیشنهاد شوند. واژه های کلیدی: جو ، تنش خشکی آخر فصل، پایداری عملکرد، اثر متقابل ژنوتیپ ا محیط و منطقه معتدل