امکان سنجی توسعه سیستم کشت پنبه به روش گلدانی

سطح کشت پنبه در طول سالهای اخیر بدلایل متعددی که عمدتا به مسایل اقتصادی آن مربوط می شود، به شدت پایین آمده است. با توجه به اهمیت حفظ پنبه در تناوب زراعی، توسعه کشت گلدانی با تاکید بر کشت دوم و همچنین برای زمینهای شور یکی از راهکارهای افزایش سطح زیر کشت پنبه می باشد. از آنجایی که استفاده از یک دستگاه و روش جدید در کشت محصول که یک گیاه زنده می باشد، سبب تغییراتی در رفتار و خصوصیات گیاه می گردد، لازم است که قبل از ترویج یک متد و روش جدید به صورتی جامع تمام قسمتهای کار مورد بررسی قرار گیرد. این طرح با چهار پروژه "بررسی اقتصادی توسعه کشت نشایی پنبه به روش گلدانی"، "مقایسه عملکرد و اجزای عملکرد ارقام پنبه در دو روش کاشت مستقیم و گلدانی در مناطق شور"، " توسعه روش کشت مخلوط جالیز و پنبه با استفاده از بذور هیبرید پنبه و کشت گلدانی" و " بررسی کشت نشایی با ماشین نشاکار و کشت مستقیم در پنبه" جنبه های مختلف این نوع کشت در پنبه را بررسی نمود. با توجه به نتایج این چهار پروژه میصتوان چنین نتیجه گرفت که کشت گلدانی پنبه از نظر زودرسی بطور معنی داری از سایر تیمارها بیشتر بوده است. عملکرد کل کشت گلدانی پنبه در تمام این پروژه ها خصوصا در مناطق شور بیشتر از سایر تیمارها بوده است و این افزایش عملکرد ناشی از افزایش تعداد غوزه در بوته می باشد. اما تحلیل های اقتصادی بر اساس معیار ریسک-کارا نشان می دهد که کشت بذری اول اقتصادیصترین کشت و کشت بذری دوم در رتبه بعدی و تیمارهای کشت گلدانی در مرتبه سوم قرار دارد. با توجه به این نتایج در صورت کاهش هزینه های تولید و اجرای کشت گلدانی می توان این نوع کشت را اقتصادی نمود و از مزایای این کشت گلدانی در پنبه استفاده برد. کلمات کلیدی: پنبه، کشت گلدانی، اقتصاد، آفات، بیماری، شوری، نشاکار