ارزیابی مقدماتی ژرم پلاسم جدید چغندرقند از نظر تحمل به شوری و تکثیر بذور ژنوتیپصها

یکی از مشکلات عمده اغلب مناطق خشک و نیمه خشک، شور و قلیا بودن خاک است. با توجه به پایین بودن میزان تنوع ژنتیکی ارقام ایرانی چغندرقند در زمینه تحمل به شوری، نیاز به افزایش سطحتنوع ژنتیکی در این زمینه وجود دارد. این پروژه با هدف ارزیابی تحمل به شوری ژنوتیپصهای جدید در گلخانه و مزرعه و سپستکثیر بذور بوته های متحمل اجرا شد. ارزیابی درگلخانه بصورت آزمایش فاکتوریل با ‮‭17‬ ژنوتیپ به عنوان فاکتور اول و دو سطح شوری صفر و ‮‭16‬ دسی زیمنس بر متر نمک طعام به عنوان فاکتور دوم در گلخانه مرکز تحقیقات کشاورزی اصفهان با سه تکرار انجام و صفات درصد سبز شدن و درصد استقرار بوته ثبت گردید. براساس شاخص‭STI ‬درصد استقرار بوته،همه ‮‭15‬ ژنوتیپ مورد بررسی تفاوت معنی دار با شاهد متحمل ‮‭29-7233‬‭.P ‬داشتند و در بین ژنوتیپ های مورد بررسی ژنوتیپ های شماره ،1 ،2 ،3 ،5 ،7 ،8 ،‮‭10‬ ،‮‭12 11‬ و ‮‭14‬ جز ژنوتیپ های متحمل شناخته شدند.تعداد 5 ژنوتیپ از ‮‭15‬ ژنوتیپ در ایستگاه تحقیقات شوری رودشت اصفهان تحت تنش شوری متوسط ‭(EC ‬آب و خاک بترتیب ‮‭10‬ و 4 دسی زیمنس برمتر) از نظر تراکم بوته و پتانسیل عملکرد ریشه و شکر مورد ارزیابی قرار گرفتند. آزمایش در مزرعه در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار از هرکدام در 2 خط 5 متری با فاصله ردیف ‮‭15‬ سانتیمتر و تعداد 5 بذر در هر کپه انجام شد. یراساس صفات درصد استقرار بوته در مزرعه و عملکرد ریشه و شکر، ژنوتیپ شماره ‮‭12‬ نسبت به بقیه ژنوتیپ ها و شاهد متحمل تفاوت معنی دار داشت. بوته های متحمل در گلخانه پس از ارسال به موسسه ورنالیزه شدند و در ایستگاه کمال آباد کرج بذرگیری گردیدند. کلمات کلیدی: تحمل به تنش شوری، شاخص‭STI‬، چغندرقند