ردیابی ویروس های ‭WSS ‬،‭IPN ‬، ‭YH‬در شاه میگوی دراز آب شیرین ‭(Astacus leptodactylus) ‬منابع آبی شمال غرب کشور

شناسایی زودرس بیماریها و عوامل بیماری زای منتقله از شاه میگوی آب شیرین، امکان مداخله ومدیریت پیش هنگام دراین خصوص و کاهش مرگ ومیروابتلا به بیماریهای واگیر را کاهش می دهد . از این رو اطلاع از حضور و شیوع ویروسهای ‭WSSD‬،‭YHD‬،‭IPN ‬که یکی از مهمترین ویروسهای مشترک و بیماری زا در سخت پوستان بشمار می روند وبطورجدی سبب کاهش میزان و کیفیت شاه میگوی آب شیرین در جهان می شوند، ضرورت می یابد.بدین منظور این مطالعه که برای نخستین بار جهت ردیابی ویروسهای یادشده شاه میگوی آب شیرین منابع آبی شمالغرب کشور انجام شد.دراین تحقیق مجموعا ‮‭725‬ عدد شاه میگو (‮‭145‬ عدد از هر منبع آبی) طی تابستان ‮‭1392‬ لغایت پاییز‮‭1393‬ ازدریاچه های مخزنی پشت سدهای : ارس (آذربایجان غربی- حوزه آبریز دریای خزر)،اردلان(آذربایجان شرقی- حوزه آبریز دریاچه ارومیه)،کزرج و قرقیه(آذربایجان شرقی- حوزه آبریز دریای خزر)،شورابیل (اردبیل- حوزه آبریز دریای خزر) صید ودر شرایط کنترل شده بطور زنده به آزمایشگاه بیماریهای آبزیان و ژنتیک مرکز تحقیقات آرتمیای کشور منتقل شدند. جهت جداسازی ویروسی، نمونه های آبشش ، هپاتوپانکراس ، همولنف و پلیوپد به روش ‭PCR ‬و ‭RT-PCR ‬مورد آزمایش قرارگرفتند.نمونه های مشکوک جهت تایید تشخیص قطعی به آزمایشگاه مرجع تشخیص بیماریهای ویروس سازمان دامپزشکی کشور ارسال گردید.نتایج غربالگری احتمال عدم آلودگی شاه میگوهای آب شیرین منابع آبی بررسی شده را نشان داد.لذا پیشنهاد می شود استمرار نمونه برداری و ردیابی ویروسهای مذکور توسط مراجع ذی صلاح در دستورکار دستگاههای ذی صلاح قرارگیرد. کلمات کلیدی : شاه میگوی آب شیرین، ویروس، ‭WSSD‬،‭YHD‬،‭IPN‬،ایران