ارزیابی فنی کشاورزی حفاظتی (خاک ورزی و کاشت) در منطقه کندوان میانه استان آذربایجان شرقی

منابع آب و خاک نقش عمدهصای در توسعه پایدار ایفا صکرده و بهرهصبرداری مناسب از آنها نقش مهمی در پایداری جوامع دارد. سیستم متداول خاک ورزی معایب متعددی چون صرف وقت و هزینه و انرژی زیاد داشته و می تواند موجب کاهش ذخیره رطوبتی خاک، افزایش فرسایش خاک، مستهلک شدن سریع ماشین های کشاورزی و کاهش قابلیت کشت پذیری خاک زراعی در طولانی مدت شود. خاک ورزی حفاظتی می تواند عوارض مذکور را کاهش داده و تولید پایدار را تضمین نماید. در این تحقیق دو روش کاشت مستقیم (بدون خاکصورزی ) با استفاده از بذرکار کشت مستقیم ‭Pde‬‮‭3000‬ و روش مرسوم خاکصورزی و کاشت بر روی محصول جو در شهرستان میانه(کندوان) استان آذربایجان شرقی ازنظر تاثیر بر پارامترهای مختلف مورد ارزیابی قرارگرفته و با یکدیگر مقایسه شدند. اجرای آزمایش در شهرستان میانه(کندوان) استان آذربایجان شرقی در مزرعهصای که به صورت دیم جو رقم سهند کاشته شده بود در هر مزرعه از چهار محل نمونه برداری شد. بعد از تجزیه واریانس مشاهده شد که وزن دانه در سنبل، طول سنبل، تعداد دانه در سنبل و بیوماس دارای اختلاف معنی دار نبودند. ارتفاع بوته و عملکرد کاشت در سطح آماری 5% تفاوت معنی داری داشتند. وزن هزار دانه، عمق کاشت و میزان سوخت در سطح آماری 1% دارای تفاوت معنی داری بودند. کلمات کلیدی: کشاورزی حفاظتی، کشاورزی مرسوم، بقایای گندم، جو.