مدیریت نماتدهای سیستی سیب زمینی Globodera spp
صاحب اثر: سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
نوع محتوی: طرح پژوهشی
زبان: فارسی
استان موضوع گزارش: تهران
شهر موضوع گزارش: تهران
شناسه ملی سند علمی: R-1052716
تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
مشاهده: 223
تعداد صفحات: 42
سال انتشار: 1395
نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده طرح پژوهشی:
سیبزمینی (Solanum tuberosum L.) پس از گندم، ذرت و برنج چهارمین محصول عمده دنیا میباشد. نماتدهای سیست سیب زمینیGlobodera spp. از مهمترین عوامل خسارتزای سیب زمینی در دنیا محسوب می شوند که میتواند تا 100% باعث خسارت شوند. گونه G. rostochiensis که تاکنون نماتد قرنطینه برای ایران بوده است در سال 1387 در تعدادی از مزارع شهرستان بهار استان همدان مشاهده و گزارش گردید. مرحله مقاوم نماتدها سیست حاوی تخم هستند که بیش از 20 سال می توانند زنده بمانند. قرنطینه بودن نماتد و ناشناخته بودن وضعیت آن برای کشور منجر به تصویب یک طرح با 3 پروژه گردید. طرح با اهداف (1) پایش مزارع سیب زمینی کاری در سطح کشور به منظور ردیابی نماتدهای Globodera spp.، نیز بررسی پراکندگی، گونه ها، پاتوتیپ ها و تراکم نماتدهای سیست سیب زمینی در استان همدان ؛ (2) بررسی نقش گیاهان غیر میزبان منطقه در تناوب روی تغییرات جمعیت نماتد طلایی، (3) ضد عفونی خاک با روش آفتابدهی در کاهش آلودگی G. rostochiensis در استان همدان، به مرحله اجرا در آمد. در نمونه برداریهای انجام شده در 21 استان بجز همدان در هیج یک از استان ها نماتد های سیست سیب زمینی یافت نشدند. بر اساس نتایج شناسایی مرفولوژیک و مولکولی بهمراه میزان تکثیر نماتد روی میزبان های مقاوم و حساس پاتوتایپ Ro1 گونه G. rostochiensis در مناطق بهار و همدان تشخیص داده شد. بیشترین آلودگی 316 و 187 سیست در 100 گرم خاک بترتیب در مناطق بهار و همدان با متوسط آلودگی بیش از 170 و 300 تخم و لارو نماتد در گرم خاک شمارش شد. در آزمایش گردش زراعی تاثیر گیاهان مختلف زعفران، ذرت، گندم، یونجه، سیر، کدوی آجیلی، گشنیز، کانولا، جو و خیار در مقایسه با هم و سم متام سدیم روی کنترل نماتد طلایی در شرایط مزرعه بمدت 5 سال بررسی گردید. کاشت مداوم مارفونا رقم حساس سیب زمینی موجب کاهش محصول و بالا نگهداشتن جمعیت نماتد شد. ضد عفونی خاک با متام سدیم قبل از کشت سیب زمینی آلودگی ها را تا 96% کاهش داد. کاشت مداوم یونجه گیاه رایج منطقه و زعفران بعد از 5 سال جمعیت نماتد را در مقایسه با سال اول بترتیب 86% و 77%کاهش داد. بهترین تناوب خیار، سیر، کدو آجیلی و گندم بود که جمعیت نماتد را بعد از 5 سال حدود 96% و سپس تناوب گشنیز، کانولا، درت و جو که جمعیت را تا 88% پایین آورد. آزمایش آفتابدهی خاک با کشیدن پلاستیک روی کرت های آلوده به G. rostochiensis به مدت ،6 4 و 8 هفته در تابستان انجام شد. دمای سطح خاک زیر پوشش پلاستیک و کود مرغی و پلاستیک در مقایسه با تیمار بدون پلاستیک با دو برابر افزایش بترتیب تا 79 و 83 درجه سانتیگراد رسید، و در عمق 10 سانتیمتر تا 42 درجه هم ثبت شد. آفتابدهی بمدت ،6 4 و 8 هفته موجب کاهش بیش از 76% جمعیت نهایی تخم و لارو، افزایش سه برابری محصول غده و دو برابری رشد طولی گیاهان شد. بر اساس این یافته ها تلفیق آفتابدهی بمدت 4 هفته و تناوب گیاهان ذکر شده می تواند جمعیت های بالای نماتد طلایی را به زیر حد آستانه خسارت و مناسب کشت میزبان سیب زمینی برساند. پایش مستمر مزارع بذری و خوراکی در کشور توصیه میشود. واژه های کلیدی: نماتد طلایی، Globodera rostochiensis ، سیب زمینی، آفتابدهی، گردش زراعی، ردیابی، کنترل
نویسندگان